17 Ocak 2009 Cumartesi

Ağlamak


Ağlamak
Bazı acılarda yetmez
Bazı ölümlere


Örtüsüdür bazı acıların
Örter, örtülmez
Savunur bir süre


Ağlayanlar sevinmeli
Sevin ağlıyabiliyorsan
Acılar art arda dinmeli


Durur bir nöbetçi gibi
Durur bir bekçi gibi
Zamana gülmeli-gülmeli


Sevin ağlıyabiliyorsan
Unutmanın kardeşidir ağlamak
Uyur uyanır yatağında duyguların
Düşüncenin kucağında hep çocuktur
Ağlamak



Özdemir Âsaf

Hiç yorum yok: