KIRMIZICIK

"ev alma, komşu al"

2012-01-30T17:42:00.000+02:00

diye boşuna dememişler.. hafta sonu karşımıza yeni bir komşu geldi.. halim selim iyi insanlara benziyorlar..
e taşınma hali, evi biraz yaptırdılar da, tabiiki ufak tefek tıkırtılar, matkap sesleri oluyordu.. fakat üstlerindeki komşu cumartesi, temizlik yapıldığı gün, indi merdivenlerden aşarı bas bas bağırdı: "ben sizi iki defa uyarmadım mı, ses yapmayın diye." taşınıyoruz, ne yapalım diyorlar ama adam coşmuş, kadına karşı "seni gömerim oraya gibi" çirkin sözler bile sarfetti yani.. bi tahtası eksik herhalde, bugün camdan takip mi etti ne yaptıysa asansöre bindiğinde, adamcağızı yukarı çekmiş başlamış yine fırçalamaya.. Allah akıl fikir versin.. bu insan en ufak seste aşağıya inip çemkirecek herhalde..

apartmanımızda komşuluk diye bir şey yok zaten.. taşınalı 3 sene oldu, karşıdaki eski komşum hariç, bir kişi hoş geldin diye gelmedi.. bebek oldu, bir tane hayırlı olsun diyen yok.. hep yaşıtım, kafa dengi, samimiyet kurabileceğim bir komşu istiyordum ama nasip.. yaşıtım olmasa da karşıma yeni taşınan komşu ile iyi anlaşacağız gibi görünüyor, inşallah öyle olur..

avantaj mı, dezavantaj mı?

2012-01-27T18:05:00.000+02:00

son zamanlarda yaşımı ilk kez duyan herkes çok şaşırııyor, çünkü 20-21 yaşında gösterdiğimi söylüyorlar.. bu durum hoşuma gitmiyor dersem yalan olur :) ama sebep acaba yüzümün küçük görünmesi mi, giyim tarzım mı ya da bizim minik turta mı?? ;)

yaşlanmamak insanoğlunda bir tutku, bunu da şimdi estetiklerle yapmaya çalışıyorlar.. bu işin sonu nereye varır Allah-u A'lem..

yakın plan'da estetik konusu incelenmiş, izlemeye değer..

***

baya gerilerde kalmışım.. ilgisizlik de belki bir sebeptir amma ve lakin hala üni. giriş sınavını öss diye aratmam çok komik..

artık yeni dönemde değişen sınav sistemleri gibi ilköğretimlerde de epey değişiklik oldu.. el yazıya geçilmesi, netten bol ödevli günler gibi.. internetsiz ev kalmayacak olması güzel de yakında net bağımlılığı tedavi merkezleri açılırsa şaşırmamak gerekir.. çocuklar internetin başından kalkmak istemiyorlar..

gerçi bizim bıdık şimdiden cep tel ve bilgisayar düşkünü.. geleceğini düşünemiyorum, o ayrı.. önceden soldaki fotoğrafta olduğu gibi parmağımızı tutarak basmaya çalışıyordu şimdi elinden alınca kıyametler kopuyor..

biz kaza ve kadere inanırız.. elhamdülillah..

2012-01-16T15:13:00.003+02:00

şu hayatta her şey insan için diye boşuna dememişler, acısı da tatlısı da..

geçenlerde, kalbinin midesinin olduğu kısımda gelişmesinden dolayı, iç organları yer değiştirdiği için yaşama şansı olmayan bir bebekten bahsetmişlerdi.. en ünlü hastanelerin en ünlü prof.ları dahil hepsi bebeğin alınması gerektiğini söylemişler.. anne adayı kocası dahil hiç kimsenin sözüne kulak asmayıp bebeği doğuracağını söyleyerek doğurmuş.. bebek elbette fazla uzun yaşamamış, sadece 5 gün, ama annenin büyük bir dirayet gösterek, bütün sıkıntıları göze alarak doğurması takdire şayan doğrusu..

doğum sonrası eşinin görürsen unutamazsın ısrarlarına rağmen, arkadaşımın ve annesinin vesilesiyle görmeye gitmiş, bebeğini.. o süreye ve sonrasında vefat edinceye kadar hareketsiz yatan bebek annesi eline dokununca elini sıkmış, ayakları hareketlenmiş.. işte anne ile bebek arasındaki o özel bağ..

babannem gayet neşeli bir insandı.. iki evladını bebekken kaybettikten sonra, ki yaşaması da dayanması da çok zor bir hikayedir onunki de, asıl neşesini kaybettiğinden, öncesinde bir söyleyen iki gülen bir insan olduğundan bahsederdi, hep.. Allah kimselere evlat acısı yaşatmasın, yaşayanlara da dayanma gücü, sabır versin..

helallik

2012-01-09T01:29:00.002+02:00

İnsanlar pek çok açıdan pek çok kategoriye ayrılabilir..

Benim zihnimdeki sınıflandırmalardan biri de şu ki; "Hakkını helal et" dediğinde:

1- Hiç ses çıkarmayanlar.. (helal ettiğinde bir şeyleri mi eksilecek diye düşünüyorlar ya da arada laf kaynıyor veya kaynatılıyor mu bilemiyorum.)
2- Sen de helal et diye karşılık verip akabinde senden "helal olsun" cevabını alınca "benden yana da helal olsun" diyenler..
3- Hiç çekinmeden direk "helal olsun" deyip aynı karşılığı bekleyenler..
4- Ve sadece "ne demek, kat kat helal olsun" diyebilenler..

4. şıktakiler, sizi çok seviyorum.. çünkü eliniz olduğu gibi gönlünüz de cömert..

iznik gölü'nde gün biterken..

nineler isyanda :)

2012-01-06T16:39:00.000+02:00

iki gün önce güneş olduğu için, fırsat bu fırsat deyip, evde sıkılmaktan nereyi dökeceğini şaşıran pıtırcıkla parka gittik.. park çocukların peşlerinde dolaşan yaşlı teyzelerle dolu, kimi babanne, kimi anane bazısı da bakıcı.. nadiren genç görüyorum ki onların da çoğu bakıcılar..

o gün baktım teyzeler toplanmışlar bir araya hararetli hararetli konuşuyorlar kendi aralarında.. ben de z.s.nin peşindeyim.. sonra biri benimle bir kişiyi de işaret ederek sözüm meclisten dışarı siz hariçsiniz, dedi. hayırdır teyze dedim, ne oldu.. meğer teyzeler, çocuklarını kendilerine bırakıp çalışmaya giden torunlarının annelerinden şikayetçiymişler :) bir tanesi de "doğuruyorlar, sonra da boşuna mı okuduk deyip çalışmaya gidiyorlar." diye söyleniyordu. torunu annesini çok özlüyor, gelmesine yakın bir eşyasını alıp koklamaya başlıyormuş. kadın işten gelince yorgun olduğu için doğru düzgün ilgilenemiyormuş da haliyle..

yazık!! üzülüyorum bu çocuklara, nasıl bir psikoloji içinde büyüyorlar.. en çok anneleriyle birlikte olacakları vakitte ayrı gayrılar.. yine aileden bir büyüğün bakması elbette daha iyi.. geçende parkta bakıcısı tarafından yüksek sesle azarlanan bir çocuğa şahit oldum, sesimi de çıkaramadım ama nasıl üzüldüm kahroldum.. sindirmiş resmen çocuğu.. vay efendim düzgün oynamasını bilmiyormuş da, yoksa eve götürecekmiş de.. halbuki çocuğun yaptığı bir şey yok, parktaki bütün çocuklar gibi kaydırağa tersten çıkıyor.. şayet bir şey olmasından korkuyorsan, takıp kulaklığı parkın etrafını turlayacağına, dur çocuğun başında madem.. sonra da çocuğun elinden bile tutmadan o önde, küçük arkada gittiler..

bazı çocuklar da bakıcılarına çok alışıyorlar.. konuştuğum, biraz yaşı olan bir bakıcı bahsetmişti.. "bir önceki gün eski baktığım çocuk da buradaydı. beni görünce koştu sarıldı, ayrılmak istemedi. bir o çekiyor beni bir şimdi baktığım, kaldım arada." dedi.

gerçekten çalışmak zorunda kalan anneleri anlıyorum ama sırf kendini tatmin etmek uğruna, "ay ben evde kalamam, sıkılırım" tribine girip, kazandıkları parayı da bakıcıya yatıranlara, o masum yavruyu değil sadece kendini düşünenlere hiiiç anlam veremiyorum.. kır dizini büyüt çocuğunu, okula başladıktan sonra da git nerede istiyorsan çalış!!! demek istiyorum..

benim düşüncem budur arkadaş..

arayış

2011-12-31T00:32:00.000+02:00

bazen çok heveslendiğimiz bir şey, bir sözle, yıkılır gider..

hayaller biter mi..!!??

maziden bir parça

2011-12-27T01:39:00.000+02:00

istatistiklerime bakarken, google'dan şu sayfaya girildiğini gördüm.. duygulandım yeniden.. bu saf, temiz duyguları hiç kaybetmez umarım..

Bebekle Umre-2

2011-11-30T22:15:00.000+02:00

Havaalanında turumuz bizi sıcak bir şekildekarşıladı ve ilgilendiler. Bilet, pasaport vs. hallolduktan sonra uçağa binmeyibeklediğimiz sırada “duty free” kısmını gezmek istesem de bunu uykusuzluk veyorgunluk sebebiyle gerçekleştiremedik.

Z.S. uçakta biraz ateşi olmasına rağmen yolculuğununçoğunu uyuyarak geçirdi çok şükür. Bir ara uyanıp mızıldansa da çok bir problemyaşamadık. Onu da hosteslerden birinin getirdiği kavanoz mamasıylageçiştirebildik hamdolsun. Hostes baktı bizim kız sevdi mamayı, az sonra uçaktane kadar mama varsa toplamış geldi, yedirirsiniz diye J 15-20 kavanoz falan vardı. Allah razı olsunhepsini de tükettik daha Mekke’ye geçmeden. Arap yemekleri yağ ve baharatolarak biraz ağır olduğu için yemeklerden fazla bir şey yediremedim. Bu sebepleorada geçirdiğimiz sürede pıtırcıkgenellikle bu kavanoz mamalardan yedi.

Medine’de bizi otelimizden önce hurma bahçelerinegötürdüler, yemek ikramı ve namaz için. Gidiş esnasında otobüsümüzdeki hoca gayet donanımlı ve yolcuları o toprakların havasına başarılı bir şekilde sokan, heyecanını yaşatan, etkileyici hitabete sahip bir insandı. Orada Hurma’nın tabiatı ve insanınyaratılışı ile olan benzerliği gibi pek çok konudan bahsedildi. Hocaların oesnada anlattıkları hiçbir şeyi yorgunluk ve biraz da z.s. sebebiyledinleyemedim.

Hurma bahçelerinden ayrılıp otelimize geçeceğimiz esnada otobüs şoförlerindenbiri sorun çıkarmış ve biz ortada kaldık. Başka bir otobüs ayarlandı amaotobüsü görülmeye değerdi doğrusu. Bir örnek vermek gerekirse, koltukların üstkısmındaki klima, ışık vb. şeylerin olduğu kısmı olduğu gibi yerinden sökmüşlerve çalışan soğutma sistemi ile öyle bir hava geliyordu ki oradan tarifiimkansız J (Fotoğrafta görüldüğü üzere..) Allah’tan yol çok uzun değildi de, çokgeçmeden otelimiz Oberoi’ye vardık..Ve fakat benim uykusuzluğum öyle bir halalmıştı ki, neredeyse geldiğime geleceğime bin pişman olmak üzereydim.

Otele vardığımızda henüz odalar da tam olarakboşalmamıştı ama bizde bebek de olması dolayısıyla öncelik tanıdılar çok şükür.Bir de orada bekleseydim ne olurdum bilmiyorum. Odaya çıkınca z.s. uyudu. Obirkaç saat ben de uyudum ve baya iyi geldi. Pıtırcığım o gece de güzel bi uykuçekince, ben de epey toparladım.Ondan sonraki günler tabiî ki muhteşem geçti.Oranın havasından mıdır suyundan mıdır bilmiyorum, Rabbim de bir kolaylığınıveriyor, kuzucuk ilk birkaç gün grip olmasına rağmen hiç bizi zorlamadı. Gecebabası bebek arabasıyla otelin içinde dolaştırırken uyumuş geliyordu. Ya dabazen biz dışarıda dolaşırken uyuyakalıyordu ve Medine’nin uzuuun uzun rükû vesecde yapan imamına rağmen huzurla namaz kıldırıyordu. Zira uyanık olduğuzamanlarda ya durmazsa ya ağlarsa diye insan namaz esnasında endişelenmektengeri duramıyor. Çünkü orada namaz sırasında ağlayan ve annelerin ilgilenmediğiçocuklar görmek çok sıradan bir şey. Ben, şayet öyle bir şey yaşanırsa kimseyirahatsız etmemek adına namazımı bozarım diye düşünüyordum. Zira öyle birdurumda zaten namaza konsantrasyon diye bir şey kalmıyor. Ama elhamdülillah,bir kere Mekke’de bir çocuğun z.s.yi düşürüp canını acıttığı için ağlamasıdışında hiç öyle bir şey yaşamadık.

Bizim umre süremiz kısa olduğu için fazlaçarşılarda dolaşma fırsatımız olmadı. Zaten insan öyle bir ortamda çarşıdagezdiğinde boşa vakit harcıyormuşsun ya da oranın manevi havasına yakışmayanbir iş içindeymişsin gibi hissediyorsun. Gerçi uzun süre kalanlar zamanlaortama alışıp huzurla gezebiliyorlar mı, bilemiyorum J

Medine’de kaldığım süre zarfında Hz. Peygamber’inkabrini ziyaret edebilmek için birkaç sefer çabaladıysam da başarılıolamamıştım. Aşırı derecede bir yoğunluk olduğu için çok uzun beklemek gerekiyordu.Ziyaret vakitleri hanımlar için sabah-öğle ve akşam yatsıdan sonra olmak üzere3’e ayrılmıştı. O kalabalığa herkesin tavsiyesiyle bizim kızı sokamayacağımiçin, gece faslının 12 buçuğa kadarsürdüğünü söylediklerinden bitiş saatine yakın bir vakitte gittim ama nafile. Sadecegözleri görünen Arap bacılar oradaki başka kişilerin de ısrarlarına rağmen almadılar.Sanırım bu konuda biraz keyfî de davranıyorlar.

Peygamber (sav)’i ziyaret konusunda artık tamamenümidimi kesmiştim.

...

ev-ham

2011-09-26T00:32:00.000+03:00

formula1 yolu üzerinde dolaşan, gelen arabalara doğru atlayan ona yakın belki daha fazla köpek vardı.. son zamanlarda bazen, bir tane görür olduk.. 3 şeritli, geniş ve boş bir yol olduğu için sürat yapılması kaçınılmaz.. haliyle köpekler biçilmiş durumda.. bu köpeklerden vaktiyle biz de nasibimizi aldık.. arabanın arka tamponuna çarpıp göçertmişti bir tanesi..

o yolda giderken birden karşına köpek çıkması bir heyecan fırtınası yaşatsa da, yine hayvanların ezilerek ölmüş olmaları düşüncesi üzüyor, beni..

geçenlerde bir arkadaş, trafik kazasında arabada sıkışarak ölen bir yakınının cesedinden bahsetti.. hayatinin iki sene önce trafik kazasında ölen arkadaşının etkisinden yeni çıkmışken, bu vefat şeklini öğrenmem kötü oldu.. şimdi araba kullanırken, ister istemez aklıma geliyor ve başlıyorum evham yapmaya, kafamda saçma sapan senaryolar kurmaya..

Allah'a emanetiz.. Rabbim güzel ölüm nasip etsin..

...

evdeyim bugün itibariyle, artık daha sık yazarım inşallah..

Bir Bayram'da Böyle Geçti

2011-09-07T23:44:00.000+03:00

arefe sabahı parkta bir kuzu

Bu sene Ramazan bayramını Bursa'da karşılamak nasip oldu. Bursa demek curcuna demek, eğlence demek. Yalnız bizim pıtırcık kalabalığı sevmediği için sürekli bana tırmanma ve zırlama modundaydı malesef. Onun dışında gezdik tozduk yedik içtik, kaba tabirle.. Son iki gün önce halamda sonra dayımda iftar açtık cümbür cemaat..

Arefe günü millet "bu sıcakta, oruçlu oruçlu nasıl yani" dese de çarşıdaydık. Bursa'yı bilenler bilir, merkezinde büyük bir çarşı var. Ulu Camii'nin alt kısmındaki kapalı çarşı ve etrafında belediyenin yeni düzenlemeyle tek tip hale getirdiği dükkanlar.. Bayramlık, çeyizlik gibi büyük ve önemli alışverişler genelde burada yapılır..

inekten korkup annesine sımsıkı sarılankuzu

Birinci gün ise ziyaretler harici, Bursa Botanik Parkı bitişiğinde bulunan 1998 yılında kurulmuş hayvanat bahçesindeydik. Wikipedi'nin bize verdiği bilgiye göre;) "Avrupa Hayvanat Bahçeleri Birliği üyesi olan hayvanat bahçesinde daha çok Türkiye’ye özgü 67 farklı türde 600 hayvan barınmakta, ayı, kurt, aslan, leopar, yırtıcı kuşlar, su kuşları,lama, yaban eşeği, deve, maymun bölümleri ile deve kuşları ve zebraları barındıran Afrika Savanı bölümü bulunmaktaymış."

Darıca'dakine gitmedim ama oradaki kadar çok çeşit yokmuş. Zürafa, Puma gibi hayvanlar yoktu mesela.. Hayvanlar için alanlar epey geniş tutulmuş, bol yeşillikli, gölgeli, güzel bir park.. Evvelde hayvanların bir kısmı Kültür Park'ın içindeki kafeslerdeydi. Özelllikle Aslan ve Ayı'nın olduğu kafesleri hatırlıyorum da genişçe bir oda kadar yerde olan bu hayvanlara çok üzülürdüm. Giriş Bursa'da iki lira, Darıca'da onbeş lira :)

Bayramın ikinci günü dönüş yolunda Hayati'nin özel isteği üzerine İzmitte'ki büyük dönme dolaba binmeye karar verdik ama malesef seçtiğimiz vakit bayram günü olması sebibiyle oldukça kalabalıktı. Neredeyse 1 saate yakın sıra bekledik. Ve yoğunluktan dolayı olduğunu düşünüyorum, iki tur döndürüp indirdiler :)

Zaten bizim kızın kıpırdaklığı sebebiyle ne dönme dolaptan bir şey anladım ne de doğru düzgün etrafıma bakabildim. Maksat gönüller hoş olsun. :)

Son gün İstanbul ziyaretlerini yaptık. Hayati'nin ALS hastası olan halasının artık sürekli yattığını görmek acı vericiydi. Ziyaret etmesen olmaz, ziyaret edince de dil kasları çalışmadığı için onun derdini bile anlatamayan o haliyle muhatap olmak çok zor. Hele bir de ağlarsa.. Allah hastalıklarla imtihan etmesin hiç birimizi. Amin.

muhasebe

2011-08-28T00:37:00.003+03:00

28.08.2011.. yaş 27.. yolun kaçta kaçı eder...

Bebekle Umre-1

2011-08-27T23:31:00.003+03:00

Üstünden uzunca bir vakit geçmiş olmasına rağmen, hem belki birilerine faydam olur diye hem kendime tekrar blog yazmam için motivasyon olması amacıyla hem de Word'de yazmayı yarım bıraktığım anılarımı biran önce toparlayabilmem için, umre anılarımı bloga yazmaya karar verdim.

Neredeyse çocukluğumdan beri umre ve haccın hep çok isteyince gerçekleşeceğini düşünmüşümdür. Bu sebeple kendimi yakın zamana kadar ciddi manada gerçekten isteyip istemediğim konusunda fazla yoklamadım. Belki de yoklamaya korktum. Elbette bu, şimdiye kadar istemiş olmamak anlamında değil. Hep istemek her zaman istekli olmak tabiî ki, ama zamanı gelince sanki kendiliğinden hissedilen çok aşırı bir istek duyacakmışım gibi geliyordu.

Nitekim son zamanlarda bu isteğim yavaş yavaş artmaya başlamıştı. Zaten ihtimalin belirmesi bile insanı fazlasıyla heyecanlandırmaya, şevklendirmeye yetiyor.
Biz umreye “bıraksanıza, niye baırakmıyorsunuz-bırakmadınız” laflarına aldırış etmeden küçük hanımla birlikte gitmeye niyetlendik. Açıkçası nasıl geçeceği konusunda tedirginliklerim vardı. Bebekle uçak yolculuğu nasıl geçer, umrede nerede nasıl davranmalı, yedirmeli vs. gibi mevzuları internetten de baya araştırdım, çevremdeki gidenlere de sordum. Elhamdülillah iyi ki kızımızla gitmişiz. Belki ileride hatırlamayacak ama o manevi toprakların havasını solumuş olması bile çok güzel ve önemli benim için. Buna rağmen Rabbim çocuksuz, doya doya-bol bol ibadetle geçirebileceğim bir umreyi de en kısa zamanda nasip eder inşallah diye de dua etmekteyim  Zira bir bebeğiniz varsa gönlünüzce mescitlerde cemaatle namaz, uhud gibi önemli mekanları geziler ve fazlaca istenilen vakitte tavaf nasip olmayabiliyor.

4 mayıs sabahı 5 bçk 6 gibi havaalanında olmamız gerekiyordu. Pıtırcığın son günlerdeki diş çıkarma sebebiyle olan kucak düşkünlüğü yüzünden son geceye sarkmış olan bavul hazırlığımı tamamlamaya çalışırken, bir yandan da bütün gece had safhada huysuzluk yapan kızımı oyalamaya çalışıyordum. Aksi gibi uyusa yarım belki 1 saat içinde toparlanacak valiz zat-ı şahaneleri hiç uyumadığı için bütün geceyi aldı tabi. Fitil dahi onu nakavt etmeye yetmedi. “Eyvah bu şimdiden böyle, oralarda nasıl baş edeceğiz..” diye düşünüyordum bir taraftan da. Zor zahmet biraz babası biraz ben derken işleri yola çıkmaya yakın toparladım ve küçük hanım da sanki o vakti bekliyormuş gibi, bavullar arabaya yerleşirken uyudu.

...

2011-08-05T15:53:00.000+03:00

facebook çıktı blog işi bozuldu.. flickr da ha keza..

hasat zamanı

2010-09-27T14:43:00.003+03:00

sağlıkla sıhhatle,
en uzun aradan sonra
buradayız yine..

***
bu kadar zamandan sonra neye nereden başlayacağımı bilmiyorum.. en iyisi ortadan bir yerden girmek :)

kızım, pıtırcığım, bugün 13 günlük oldu, çok şükür.. nasıl bu kadar hızlı geçti günler de 13 günü aştık, anlamadım.. rüzgar gibi.. sonrası da böyle hızlı geçecek diyorlar, yaşayıp görmek için sabırsızlanıyorum..

günlerim birbirine karışmış olduğu için tam net hatırlayamasam da :D sanırım eylül'ün 3'ü bir cuma günü tez savunmamı verdim ve aralık ayında teslim edilmek üzere düzeltme aldım.. inşallah çok zorlanmadan düzeltmelerimi de tamamlar şu yüksek lisans sayfasını kapatırım salimen..

doktora mı?? hımmm.. almayayım şimdilik :))

viva forever

2010-01-20T17:21:00.004+02:00

hayat süprizlerle dolu..
umudunu kaybetmeye başladığın anda geliyor güzel haberler..
hayırlı sonuçlara ulaşmayı nasip etsin mevlam..
amin..

***
hafta sonu küçük bir tatilimiz var, aydın-didim taraflarına.. kafamı boşaltmaya yardımcı olur umarım ki geldiğimde yoğun bir şekilde konsantrasyon sağlayıp ders çalışmaya devam edebileyim..

***

arz-ı hal

2010-01-09T18:17:00.002+02:00

uzun zamandır yazamıyorum yine..
içimden gelmiyor..
ihtiyaç hissetmiyorum ya da..

bugün kardeşlerimi uğurladık yurt dışına.. yaklaşık 1 aydır buradaydılar.. göz açıp kapayıncaya kadar geçti vakit.. nasıl geçti anlamadım.. avrupa karakışa teslim olduğundan kız kardeşimin uçuşunun ertelenmesi söz konusu oldu. annemler de netleşinceye kadar bana geldiler.. gidenin arkasında kalmak psikolojik olarak çok kötü.. o yüzden sen de çıkacaksın evden, ama ben çıkmadım ve kaç saat geçtiği halde şu anda o berbat hissi yaşıyorum hala..

son zamanlarda komagene'ye fena dadandım.. sürekli çiğköfte yemek istiyorum :) ne zaman bıkacağım Allah bilir..

tezim için de vakit geçiyor geçiyor geçiyor...
çalış çalış çalışşş...

geçti gitti, hamdolsun..

2009-12-07T21:58:00.004+02:00

üşengeçlik başa dert.. geçen sene üç ay eksikle bile daha fazla yazı yazmışım.. belki de geçen sene daha boştum :)

cuma günü evimizi, mutfakta patlayan bir boru yüzünden, su bastı..
tam yattığımız sıraydı, gece 1 civarı.. birden şakır şakır sesler gelmeye başladı.. ani bastıran yağmur zannetik.. merakla hayati cama gitti ki ne gezer.. sonra ben içeri koştum tabi.. mutfak lavabosunun altından fışkıran tazyikli su hole de taşmaya başlamış.. o anda "hayati koşşş" diye bastım çığlığı :) apar topar dışarıdaki vanadan kapatmaya çıktı ama 4 daireninki bir arada olduğu için bizimkini ikide bir sönen lambalardan bulması biraz zaman aldı.... ben, moralim bozulduğu için başladım ağlamaya :) misafir odasına geçmesin diye, kapısının önünü kapattım hemen.. aynı şekilde oturma odasının da ama zaten oraya girmiş çoktan.. o panikle insan nereye koşturacağını şaşırıyor, nereyi engellesem diye uğraşıyor..
tam o sıralarda karşı dairemizdeki komşu da misafirlerini uğurluyormuş.. bizdeki telaşeyi görünce ailecek yardıma geldiler, sağolsunlar.. onların evvelce başına böyle bir olay gelmiş olduğu için, neler yapmak gerektiği konusunda daha bilinçlilerdi tabiiki.. halıları rulo yaptı erkekler, balkondan sallandırdılar, suyu süzülsün diye.. paspaslarla, havlularla suyu çekip boşalttık, kovalara... 1 saat falan sürmüştür, herhalde.. camları da açtık, sabaha kadar kurusun diye bıraktık..

tekrar yattığımız da saat 3'e geliyordu..

çok zormuş ama biz büyük bir felaketten resmen kıl payı döndük.. çok şükür.. ya biz uyurken olsaydı da evin heryerine yayılsaydı.. eşyalar, parkeler herşey mahvolurdu..

çok şükür Rabbim çok şükür..

tersine tebbet

2009-12-03T15:44:00.002+02:00

bugün birşeyler tersine gidiyor, hayrolsun..
sinirlerim tepemde..

tezle ilgili bugün yazdığım kısım, laptopla ilgili problemden dolayı silindi gitti.. aslında kurtarılmış olması lazım, n'oldu anlamadım!!
yine tezle ilgili aradığım bazı dökümanları sanırım taşınma esnasında kaybetmişim.. evi didik didik aradım yok!! olsaydılar şimdi çok işime yarayacaktı..

zaten bunların yanında gerisi vesaire kaldı...
affff Allah'ım..

merak

2009-11-25T23:01:00.002+02:00

"İkinci anneannemin deyişiyle, “üstünden çok uyku geçti”ği için ancak bunlar geliyor aklıma." demiş İb.ra.him Pa.şalı..

ben çok rüya görürüm, o yüzden mi acaba bu unutkanlığım..

yalan dünya

2009-11-25T22:14:00.004+02:00

yıllar oldu.. bir gece radyo dinlerken (sanırım radyo7 idi, marmara fm da olabilir) çalmıştı, bu aşağıdaki şarkı.. en üstteki versiyonuydu, benim dinlediğim.. o zaman çok hoşuma gitmişti.. ama kim söyler, şarkının adı nedir, hakkında hiç bir şey bilmiyordum..

sonra tevafuken karşılaştım geçenlerde.. şimdilerde söyleyeni meşhur olmuş türkiye'de.. yıl.dız(yul.duz) us.ma.nova imiş.. belki şarkının kendisi de meşhur olmuştur.. pek radyo dinlemediğim ve tv. miz olmadığı için bilemiyorum..

bu versiyon hala benim favorim..

bu türkiye'de çıkan albümdenmiş..

bu da enstrümental.. sanırım hüs.nü şen.len.dirici'li..

videolu olmasa daha iyiydi ama elimden bu kadarı geliyor.. bu şarkı burdan mandalin'e gelsin ;)

2009-11-25T14:07:00.000+02:00

sıkıntı bastı yine..

burayı kapatasım var!!

dumansız hayat, oh ne rahat.

2009-11-22T01:52:00.004+02:00

evvelde kışın, çınaraltına gittiğimiz vakit, duman altı olduğu için doğru düzgün oturamıyorduk.. pasif içici olmak zorunda kaldığımız gibi bir de çıkınca üstümüz başımız leş gibi kokuyordu..

oysa bu akşam, şöyle rahat rahat gönlümüzce oturduk, sonra da misler gibi çıkıp evimize döndük :)

şimdiki hükûmetin, bizim için yaptığı en önemli icraatlerden biri de, işte budur!!

***
dışarıda ne sis var ama, çınar altındayken karşı yakanın ışıklarını görebilmek mümkün olmadı.. o derece yani..

"bir nefes sıhhat, istiyorum"

2009-11-18T18:50:00.003+02:00

artık neye yemek için elimizi atsak zararlı..

sebze-meyve desen genetiği değiştirilmiş..
balık.. kirli deniz sularından dolayı zehirli madde taşıyorlar.. konserve ton balığı yüksek miktarda civa içeriyormuş..
tavuk eti.. suni yemle beslenip, hatta gece dahi ışık yakmak suretiyle hızlı şekilde büyütülüyor..
kırmızı et.. ha kezâ..
hazır gıdalar, konserveler, içecekler.. koruyucu madde içeriyorlar.. kansere sebebiyet veriyor..

vs vs.. saymakla bitmez..

bunları geçtim, enerji tasarruflu ampuller bile radyasyon yayıyormuş.. kablosuz modem'in zararlarından bahsediliyor.. Dünya Sağlık örgütü'nün yaptığı 10 yıllık araştırmanın sonucunda "cep telefonu kullanımının üç tür beyin tümörü ve bir tür tükürük bezi tümörüyle ilişkili olduğu ortaya çıktı" deniyor..

sonuç olarak biz nerede yaşayacağız- ne yiyip ne içeceğiz??

"dünyanın çivisi çıktı" deniyor ya hani, aynen öyle! ilerlemeden kastımız hayatımızı berbat hale getirmek olmuş.. yaşam kalitemizi yükselttiğimizi zannerderken düşürüyoruz farkında olmadan.. hergün bir kanser vak'ası duyar oldum.. öyle de zor bir hastalık..

bu zaman ahirzaman.. sonumuz hayrola!

geçen günlere kısa özet

2009-11-13T14:14:00.004+02:00

Teyzem Almanya'dan gelmişti 15 gün önce,direk Bursa'ya geçmişti.. hafta başında da İstanbul'a geldi, annemlere.. ben de gittim, hoşbeş-sohbet-muhabbet çok güzel geçti.. teyzemin yeri başkadır bizde..

salı akşamı saat 01:05'de zannetiğimiz uçağına biz götürdük, bagajları vereceğimiz sırada görevli Köln uçağın kapılarının kapandığını söyledi.. şaşırdık.. oysa bizim bildiğimiz vakte daha 2 saat vardı.. meğer uçağın kalkış vakti 10:50 imiş, orada olma vakti değil.. kısacası bilet yandı, yenisi alındı, ertesi gün uğurladık teyzemi..

bilet internetten alınmıştı ve hiç bir açıklaması olmadan üç tane saat yan yana yazılmıştı.. 10:50 01:05 03:15 şeklinde.. hepsinin arasında iki saat olunca haliyle teyzem de fazla düşünmeden 1'i kalkış 3'ü de iniş vakti olarak bellemiş.. nasip işte, teyzemin bende kalmasını çok istiyordum ama fırsat olmamıştı, demek çok istemişim ki nasip etti Allah :)

buarada; kolonya kelimesi Almanya'nın Köln şehrinden geliyormuş.. yani kolonya Köln demek yada Köln kolonya ;)

***
çarşamba günü isam'a gittim, bir hocamızla tezimin gidişatı hakkında görüşmek amacıyla.. yanımızda başka bir hoca daha vardı.. bana neden latinize yapmadığımı sordular, sırf latinize etmek bile başlı başına bir tez olabilirmiş, şaşırdılar.. fakat danışman hocam istememişti.. ayrıca ne yapabileceğim konusunda kendisi pek yardımcı da olmadığı için ve beni "ne yapacağın sana kalmış, o senin tezin" şeklinde sözlerle başından savdığı için - ki ben böyle algılıyorum, böyle düşünüyorum- ona çok kızgınım.. isam'da görüştüğüm hocadan Allah razı olsun.. bana pek çok fikir verdi ve cesaretlendirdi bu konuda.. yeniden tezimin gidişatı değişti malesef vakit kaybından başka bir şey olmadı kısacası.. geçen vakte mi yanayım, heba olan emeklerime mi!!

eski günlerin hatırına

2009-10-29T18:41:00.008+02:00

bugün uzun zamandan beri görüşmediğim bir arkadaşı aradım.. 2 yıl olmuştur sanırım.. en son düğünüme davet etmek için aramıştım..

dün gece rüyamdaydı.. uyandığımda çok karışık olduğu için rüyamı ve diğer kişileri çok net hatırlayamasam da onu hatırlamam nasıl olduğuna dair merakımı da kamçıladı.. aslında kaç kere aramış olmama rağmen haberleşme konusunda çok vefasız olduğu için tekrar aramayacaktım ama kendini arkadaş çevresinden soyutlamasında ailesinin de etkisi olduğunu düşündüğümden evine telefon açtım, konuştuk biraz..

görüşelim, dedim
nasıl, dedi
bana gel, dedim
izin vermezler, dedi
dışarıda görüşelim, dedim
o da olmaz, dedi
toplanıp bir arkadaşa gideceğiz, oraya gel, dedim
ona da izin vermezler, dedi
biz size gelelim bari, dedim sonunda :)

diplomasını almamış.. okula gidersen almak için haber ver, orada görüşelim hiç olmazsa, dedim
inşallah, dedi...

nasip.. ev numaramı aldı.. cep telefonunu kullanmadığı için numarası kapanmış.. bakalım arayacak mı.. kim bilir ne zamaaann..

daha lisans yıllarında, biz arkadaşlarla bazen toplanır öğle yemeğini okulun dışında yerdik yada gezmeye bir yere giderdik.. o çok ısrar ettiğimiz zamanlarda bile gelmezdi, babası izin vermiyor diye..evden okula- okuldan eve.. babası polis olduğu için çok olay gördüğünden midir yoksa başka bir sebebi mi vardır bilmem, ailesi dış dünyaya dair sadece okula gitmesine izin verirdi..
başka hiç bir yere.. telefonda "nasılsın" diye sorduğumda da "n'apayım, hep evdeyim" dedi...

sınav sabahları ders çalışma işini son dakikaya bırakmış B. ve ben; düzenli çalıştığı için, ona tabiri caizse yapışır, bütün konuları anlattırırdık.. Allah razı olsun kırmazdı ve bizim için erken gelirdi..

uzun süredir konuşmayınca ortak konular da azalıyor haliyle.. " 'ay h....a' dedi, her zaman hitab ettiği şekilde, konuşacak konu bulamıyorum" :) konuşmaya devam etmek ister bir ses tonuyla söyledi ama bunu.. bulduk bir şeyler halleştik..

aramam çok hoşuna gitti, mutlu oldu elbette.. herkes aranmaktan- sorulmaktan hoşlanır-hoşlanıyor.. 'ammavelakin' arayıp-sormak gibi bir haslet de herkeste bulunmuyor malesef..

ben genelde bir iki arıyorum, baktım aramıyorsa o kişi, ben de aramıyorum.. biraz kinci miyim ne :))

evet sevgili arkadaşlar, kısacası irtibatı koparmayalım ;)

***
reyhan izmirden gelmişti.. dün de kahvaltıya bana geldi.. sağolsun umre'den benim için güzel ciciler getirmiş.. yaklaşık 3 aydır görüşmediğimiz için özleşmişiz.. yanan yeşil ışığı kaçırmamak için apar topar ayrılsak da:) ayrılmak zor oldu elbette.. daha konuşacaklarımız bitmemişti..

***
okul sona erince herkes bir yana dağılıyor.. eski günler özleniyor..

şimdi sırada mandalin var..
bekliyorum :)

bismillah: hat kursuna başladım..

2009-10-20T16:33:00.005+03:00

"fakat daha ilk saat itibariyle sıkılıp, acaba bıraksam mı diye düşünmeye başladım..
gerçekten çok emek isteyen, gönül isteyen, sabır isteyen bir iş.. ki kolayca pes etmeyesin..
gelgelelim ben halihazırdaki halet-i ruhiyemle her an firar edebilirim, bu uzuun yolculuktan..
saatlerce bir harf üzerinde çalışıp hâlâ beceremiyor olmak, moral bozucu..

ya nasip.. ya kısmet.."

geçen hafta gitmedim.. bu hafta da gidemeyeceğim sanırım..
yattı bu iş!
gibi sanki... 2 kasım

2009-10-16T15:17:00.006+03:00

vefat haberleri üst üste..

önce merve'nin babası melda'nın dedesinin vefat haberini aldık.. onun etkisini atlatamadan daha, fakültemizin 2 yıl önce emekli olmuş hocalarından prof. dr. İbrahim Canan'ın üzücü bir trafik kazasında vefat etiğini öğrendik, geçen gün..

fani dünya.. ölüm kendisi sürekli hatırlatıyor..

beyin kanseri olan amcanın hastalığı -ki söylediklerine göre fazla ömrü kalmamış, aylarla sınırlı-ve vefatlar üstüste gelince insan ister istemez ölüm hakkında daha çok düşünmeye başlıyor..

ölümden korkuyor muyum???

aslında hayır.. merak ettiğim bir tecrübe.. bambaşka bir dünyanın kapıları açılıyor elhasılı..
ahh bir de amellerime güvenebilsem..

Ahmet Turan Alkan bir yazısında der ki:
"Hayattaki ölümün acısına yaslanarak bakıldığında 'ölümün öteki yüzü' görünmüyor. Oysa öteki yüzde, ölümdeki hayat var; 'Dünyanın sıkıntısı, dağdağa ve boğucu havasından sıyrıl! Yitirdiğin cennete ve ruhun asıl yurduna dön!' deniliyor. Bu hitaba kulak verenler içinse, ölüm; bir iltifat çağrısına ve aslî mekâna bir davetiyeye dönüşüyor."

n.f.k.'nın dilinden ise, bir başka güzel mana bululuyor ölüm:

"ölüm güzel şey, budur perde ardından haber

hiç güzel olmasaydı, ölür müydü Peygamber"

ölümle kopmayacak olan dünya-ukba bağını ise Efendimiz (s.a.v.)'in şu anlamlı hadis-i şerifinde açıkça görmek mümkün:

“İnsanoğlu öldüğü zaman amel defteri kapanır. Ancak üç şey müstesnâ: İlki sadaka-i câriye, yani hayrı devam eden iyilikler, ikincisi insanlara yararlı cinsten ilim ve nihâyet kendisine dua eden hayırlı evlat."

***
Rabbim hayırlı uzun bir ömürde güzel ameller işleyerek güzel ölümü ,Mevlânâ hazretlerinin ifade ettiği biçimde bir "şeb-i arus" yaşamayı ve sevdiklerimizle o alemde de yeniden bir araya gelebilmeyi nasip etsin, inşallah..

inna lillah..

2009-10-09T12:33:00.003+03:00

dün sabah hayati işe giderken beni de tepeören'e bıraktı.. tam kapıya geldik ki, yavruykenden beri bekçinin oğlu ikram'ın çok severek bakıp büyüttüğü köpek, ezilmiş.. ve olay daha çok yeni olduğu için henüz kaldırmamışlardı.. sabah sabah böyle üzücü bir olayla karşılaşınca içim bir tuhaf oldu.. ara ara o hali gözümün önüne geldi bütün gün..

ve dün gece de annemlerin ailece görüştüğü-çok sevdiği, neşeli-kıpır kıpır, bir araya geldiğimiz vakitlerde hem çocukları eğlendiren hem espirileri-şakaları ile büyükleri neşelendiren bir amcanın kanser olduğunu öğrendim..

kendi tanıdık çevremden bile o kadar çok kanser vak'ası duyar oldum ki son zamanlarda..
artık yediğimiz ve kullandığımız şeylerin etkisi yavaş yavaş çıkmaya başlıyor, sanırım.. hem çeken için hem bakan için fevkalade zor bir hastalık.. Allah tüm hasta ve yakınlarına sabır&şifa versin, ve sağlıklı olan hepimizi de korusun inşallah..

bir iş nasıl başlarsa öyle biter derler ya, kısacası gün böylece kötü başladı kötü bitti...

***

hayırlı cumalar herkese..

yazılmışsa kader, bundan ibaret..

2009-10-07T13:48:00.007+03:00

Artık evimize geçtiğimizden beri tam manasıyla-doğru düzgün bir bağlantı sağlanamadı internette.. bir varsa bir yok ve ziyadesiyle yavaş.. bu arda benim nasreddin hoca’nın helva hikayesi hesabı, yazmak istesem net yok- net gelse yazma isteğim yok- ikisi bir arada olsa işim çok vs..

Hali hazırda isteğimin geldiği vakti bulmuşken-yine net yok ama- mic. Word’e yazayım dedim.. 6 ekim ikindsi saat 5 buçuk civarında..

2 hafta sonu önce geçtik evimize.. o günden beridir de hala aradığımızı bulacak kıvama gelmiş bir yerleşme düzeni sağlayamasam da genel hatlarıyla bir düzen oturttum hamdolsun..

şimdi sıra geldi, yazlıktayken biriken gezi-ziyaret planlarını gerçekleştirmeye.. 3 tane yeni doğmuş bebek koklayacağım inşallah.. eslem’e umre ziyaretini geçen Cuma gerçekleştirdim hamdolsun..

ve ismek’e kaydoldum.. hobi olarak yapabilceğim aynı zamanda kendi adıma kafa dağıtmak için tercih ettiğm resim, telkâri vb. gibi bir branş istiyordum ama kaydın son günü, son dakika gidince elde kalanlardan birine razı oldum nihayet.. hat.. nasip, vardır bunu seçebilmiş olmamda da bir hikmet.. severek yaparım umarım, çünkü hattın hobi olarak vakit geçirmek için değil severek-ömrünü adayarak yapılması gerektiğini düşünüyorum, nedense..

geçtiğimiz hafta sonu e.nin nişanı oldu, Pendik Ada tesislerinde.. lise 5lisinin 3. üyesinin evliliğini de toplum nezdinde resmiyete döktük.. e.nin annesi bizi erkeklerden birine tanıttığı sırada -dayısıymış- ben babası zannedince bütün nişan boyu dayının takılmalarına maruz kaldım.. vay efendim “e. Onun kızı olacak kadar kendisi yaşlı mı görünüyormuş” J bazı insanlar var, yaşı büyük görünmesini istemediği için kendisine yaş yakınsa abla yada büyükse teyze, amca vs. denmesini istemez.. misal sevdiğim birisi daha var, küçüklüğümden beri tanıdığım ve o zamanlar teyze demeye alıştığım, annemin yaşlarında belki biraz daha küçük.. sonra biz büyüdük.. hasılı genç görünmesine rağmen ağız alışkanlığı ile, teyze deyince çok bozulur “abla deyin, teyze demeyin, o kadar yaşlı mıyım ben” diye uyarırdı..

bilmiyorum bir gün ben de öyle olur muyum ama halihazırda böyle yaş-hitap meselesine takılmalar çok gereksiz ve hatta komik geliyor.. yaşayıp göreceğiz J

just hope

2009-10-03T13:44:00.004+03:00

gün,

bugün

güzel başladı.. telefon sesiyle uyandım..

güzel sözler duydum..

***

Allah'ım!

sen güzelsin

güzeli seversin

güzelliklerle buluştur

güzel olana ulaştır...

(amin)

son tahlilde

2009-09-11T16:11:00.002+03:00

mim olayının gözü çıkmış..
100 soruluk "mim" mi olur yahff :))

hey Yarabbim!

2009-09-08T14:19:00.007+03:00

tam şu anda çok enteresan bir şey oldu..

b. Topa.loğlu hoca aradı beni ki kendisiyle hiç bir diyalogum da yoktur.. adımı söyledi, sen misin dedi.. evet dedim ama tabiiki kendisini telefonda tanımadım :) siz kimsiniz dedim, adını söyledi ve o anda şok şok.. 3 saniye içinde aklımdan bin türlü şey geçti:
-aha, kesin benim kaydım falan silindi, bir şey oldu.. sa.fa hoca da demişti, kaydını bir kontrol et diye de arayıp bir türlü ulaşamyınca o zaman, sonra da ihmal etmiştim..
-yok yok, tez hocam değişti.. onunla ilgili bir konu..
-hayır canım başka bir arkadaşla ilgili bir mesele vardır..
-derin!! arapça bilgimden istifade edecek değil a..
-yoksa kuzenle mi alakalı??
-vs. vs..
sonra hoca bana "nesefî" ile ilgili olan doktora tezimi kullanmak istediğini söyleyince içimden bir oh çektim.. çünkü benimle alakalı bir mesele değildi :) hocam o kişi ben değilim, ben yüksek lisans öğrencisiyim, dedim.. soyadımı da söyleyince, benimle ilgisi olmadığı netleşti.. hoca "ben de, öğrencim beni sesimden nasıl tanımaz diyorum" dedi :) meğer h.al.per hoca nasıl ulaştıysa o arkadaş yerine benim telefon numarama ulaşmış :)

bir pazar da böyle geçti..

2009-09-07T21:12:00.009+03:00

Geçen sene çok istediğim halde, Sultanahmet'e gitmek nasip olmamıştı..

Dün Kartal'ın iftarı ile ikisi arasında kalıp Sultanahmet'i tercih edip, düzüldük yola..

Kadıköy'e kadar arabayla gidip, Haydarpaşa'dan motorla Eminönü'ne geçtik.. Zira gidiş-dönüşlerdeki köprü trafiği işkencesi çekilmezdi.. Hava da güzel olduğu için bir şekilde bu fırsatı değerlendirdiğimiz iyi oldu.. Artık sonbahara girdiğimiz için, bir daha dışarı gezmesine güzel hava denk gelir mi, Allahualem.. Ki bugün de hava buralarda sabahtan akşama kapalı ve fakat çiselemekle yetinip şöyle şakır şakır yağamadı yağmur..

Eminönü'nde motordan inip tramvaya geçtik.. balık ekmek satılan yerlerde pişkin pişkin oruç yiyenleri görüp üzüldüm.. özellikle başı kapalı alenen yemek yiyenleri görünce daha çok üzülüyorum.. bir sebebin olabilir, ama herkes bilmek durumunda değil.. toplum olarak haya duygumuzu kaybedeli çok oldu da bir bayan olarak dindar olmanın en bariz özelliğini taşırken, "haya imandandır" hadis-i şerifini bu derece hiçe saymak, ancak Allah sonumuzu hayretsin dedirtir..

Tramvaydan saat 7 suları inince iftar için yer aramaya koyulduk.. günlerden Pazar olması sebebiyle de aşırı bir yoğunluk vardı.. Zor zahmet orucumuzu açacak yer bulduk, iftara dakikalar kala.. Menü aşağıdaki gibiydi.. Azar azar koymuşlar yemekleri, doymam gibi gelmişti ama bitermedim bile :) Oruçlu olunca insan çabuk tıkanıyor.. Vee akabinde ağır yumurta kokan waffle.. İftar sonrası namaz kılıp fuarı gezelim dedik fakat ne mümkün.. Caminin kapısına bile yaklaşamadık uzun bir süre..

Akşam namazı sonrası bir müddet daha fuarı gezdik.. M.Engin Noyan, Kanal7'de çıkan Döngeloğlu hoca ve daha başka bazı yazarların imza günüymüş.. Kiminin başı çok kalabalık, kimine gelen giden yoktu.. İlginç olan anlardan biri "ben bu kitapların yazarıyım, 2 tanesi 5 lira" diye yazarın birinin kitaplarını neredeyse standından atlatayacak şekilde satmaya çalışmasıydı.. Hayati Engin Noyan'dan imza alırken ben yayınevlerini dolaşmaya devam ettim.. Bu esnada Zafer yayınlarında Cüneyd Suavi'yi gördüm.. Artık yorulup fuarın tamamını dolaşamayacağımızı anlayınca, tam avludan çıkacağımız esnada hayatiye Cüneyd Suavi'yi gördüğümden bahsedince bir U dönüşüyle geri döndük.. Çünkü hayati Sakarya üniv.den tanıyormuş kendisini.. Mutlaka görüşmek istiyorum, dedi ve gittik yanına.. Maşallah çok çok hoş bir insan kendisi.. Bazı insanları eserleri, sesleri vb. ile tanıyıp sonra kendisini görünce nedense bir türlü kabullenemez, benimseyemezsiniz.. Mesela M.Emin.Ay, İbrahim Sadri öyle olmuştu benim için.. Fakat Cüneyd beyi görünce "Tamam, hayatın içinden o hikayeleri yazacak munis insan bu." dedim.

Kısa bir sohbet ve bizim için hayır dua-güzel dileklerinden sonra mandalinin "mahya fotosu çek" talimatı doğrultusunda Blue Mosque'un "edep nurdan bir taçtır" mahyasını çekmeye çalıştım.. malesef mandalinim pek beceremedim :( Ama Yeni Camii'nin "birlik rahmettir" yazılı mahyası daha hallice oldu, bakalım beğenecek misin :)

Dönüş yolunda Eminönü'ne yürüyerek indik, çok hafif çiseleyen yağmurla birlikte.. Yağmurda yürümeyi zaten severim, yorgun olmasaydık çok daha keyifli olurdu eminim.. saat 10 buçuk civarı eminönüne geldiğimizde Kadıköy iskelesinin kapandığını görüp teyy Karaköy'e de yürümemiz gerektiğini görünce, yol iyice gözümde büyüdü.. Bir heves motora da baktık ama nafile.. Tıngır mıngır köprüden geçerken Karaköy'e vapurun yanaşmaya başladığını gördük.. Bu sırada da arkamızdan da koşturanlar olunca, o heyecanla can geldi :) Koşar adım attık kendimizi ama vapura binince pert oldum haliyle..

künefecide kadayıf yapımı

Kısa günün karı aldığım kitaplar, rafa dizildiler.. İkisi şiir kitabı: Biri dîvan edebiyatından, diğeri Erdem Bayazıt'ın..

Çok isteyip bir türlü hiç bir kitabını okumadığım yazarlara kaydı gözüm, yine.. İskender Pala'nın son kitabını alsam mı diye düşündüm.. Ve yine yeniden, "sonra hepsini birden sırayla okurum" diye vazgeçtim.. Ertelemekte üstüme yok, bir yerden başlasam devamı gelecek ama can çıkar huy çıkmaz!

sonra..

2009-09-02T14:07:00.004+03:00

Çocuğunu asma köprüde sallayan

Bir annedir İstanbul

Ki onun

İçi süt dolu

Biberonudur Kızkulesi

Soğusun diye suya tutulan...

Sunay Akın

***

Doğum günümde kafamıza göre takılalım diye arabayla üsküdar'a, ordan vapurla beşiktaş'a, akabinde otobüsle ortaköy'e geçip orucumuzu açtıktan sonra dönüş yolu üzerinde beşiktaş starbucks'taki molada kahvelerimizi beklerken gözüme çarptı, bu fotoğraftaki dizelerin olduğu kağıt..

huhh.. ne uzun cümle kurmuşum :)

ne güzel bir gündü o gün.. güzel haberler almıştım..

ve ne güzel akşamdı o akşam.. güzel sözler duymuştum..

işte bunlar da yazının, arabesk güne dair arabesk cümleleri :)

hâsılı, vapurla karşıya geçmeyeli epey olmuş.. özlemişim.. çok yorulduk ama yorgunluğumuza değdi doğrusu.. aslında niyetimiz yıldız korusuydu ama ben çabucak halsiz kalınca koruda dolaşmayı gözüm almadı tabii..

fotoğraf makinemizi almayı unuttuğum için pek çekim de yapamadım, malesef.. cep telefonuyla hava kararmadan bir kaç tane çektim, hatıra kabilinden.. soldaki fotoda hayati, çıkarttığı bizim fotoğraflarımızdan birinin arkasını doldurmakla meşgul.. her durak, her farklı mekanda bir fotoğrafın arkasına yazılar yazdı.. bazılarına da ben karaladım birşeyler.. tarih attık, mekan bildirdik, olabildiğince net hatırlayalım o günü diye..

iftarı ortaköy'de nerde yapsak diye dolaşırken, köprünün ayağındaki "beltaş" bilindik, orda yapalım dedik.. yemekler tek kelimeyle berbattı.. hayatımın en kötü pilav üstü dönerini yemiş olmalıyım.. yanında getirdikleri patateslerin yağı çok ağır kokuyordu.. çorba desem, ayrı bir alem.. orası eskiden sanki "beltur" idi, yani belediyenindi diye hatırlıyorum ama yanlış da olabilir.. boğazın orta yerinde, denize sıfır, bir yanında köprü bir yanında ortaköy camii.. bu kadar güzel bir mekanda, bu kadar kötü sunum-berbat yemekler, çok üzücü..

sonuç, bütün aksiliklere rağmen özel-güzel-farklı bir gün oldu, çokk teşekkür ederim hayati :)

2009-09-01T00:39:00.002+03:00

Ramazan ayının hayata getirdiği canlılığı çok seviyorum.. Davetler, iftarlar, hepp geçiştirilmeyen güzel yemekler.. çarşı-pazardaki canlılık-hareket-bereket.. sofra başında dakikalar sayılaraktan akşam ezanını beklemek ve orucu bir an önce bozma heyecanı.. olmazsa olmazlardan pide ve güllaç.. mukabeleler ve kiminin deyişiyle mukaveleler :)

Son günleri geldi mi Ramazan'ın, bayrama kavuşma sevinciyle birlikte toplum olarak bu şevki kaybedeceğimiz olmanın üzüntüsü de sarardı cidden.. halkın bütün tabakalarına hitab eden entel dantel televizyon kanalları bile azıcık da olsa hizaya gelir zira..

Ama bu Ramazan'ın bir an önce geçmesini istiyorum.. sıkılıyorum bazı şeylerden.. bir şeye canım sıkıldıysa artık herşey, her olay, her olan-olmayan, her söz, her davranış hatta her bakış batar bana.. buralar da miadını doldurdu.. eve de gitmek istemiyorum.. işi çok çünkü, yapacak-ilgilenecek gücüm takatım da yok..

iyiki doğdumm, gördün mü 25 oldumm :)

2009-08-28T16:39:00.004+03:00

25 yaş
yolun kaçta kaçı eder bilmem ama...

"baya büyük bi yaş!"

"Ey güzel Allah'ım! Şimdiye kadar bahşettiğin bütün nimetler için sana sonsuz şükürler olsun"

osmanlı'dan esintiler

2009-08-24T21:44:00.012+03:00

ressam osman hamdi bey ile alakalı bir araştırma yaparken Fausto Zonaro isimli Osmanlı'nın son saray ressamı ile karşılaştım.. ressamını bilmediğim bazı tabloların da sahibi çıktı kendisi.. epey ilginç de bir yaşam hikayesi varmış.. bu sayfadaki yazıyı okurken de aşağıda alıntıladığım kısım ilgimi çekti, paylaşmak istedim:

'Padişahım, resminizi yapamadığım için utanıyorum'

Zonaro 1896'da saray ressamı olur ama bir takım nedenlerle padişahın resmini yapması yasaktır. Bu sanatçının ağrına gider. Padişaha mektup yazar: “…Kudretli ceddiniz II. Mehmed, Venedik Cumhuriyeti diplomatları aracılığıyla Venedikli sanatçı Gentile Bellini'yi portresini yaptırmak için İstanbul'a sarayına çağırdı. Ben, bir başka Venedikli de, zaten emrinizde olarak aynı izne rıza göstermelerini Zat-ı Şahane'den acizane rica ediyorum….” Padişah, Zonaro'nun bu ricasını kabul eder. II. Meşrutiyet'in ilan edildiği günlerde, üç ayrı pozda portresini yaptırır. Üçüncü pozunda sadece birkaç dakika durur, çatık kaşlı ve çok kaygılı bir yüz ifadesi vardır.

'Utandım kaldım ve hiddetle resmi silmeye koyuldum'

Dönemin şairlerinden Kami bey, bir gün Zonaro'yu atölyesinde ziyaret eder. Zonaro o dönemde bu tablo üzerinde çalışmaktadır. “Tabloda solda Rufai dervişleri yer alıyordu, ortaya müritlerinin üstüne basan şeyhi, sağa da şeyhin ve dervişlerin arkalarına doğru, namazda secde eden bir adamı yerleştirdim, bu buluşumdan memnundum. Ziyaretime gelen bir Türk bilgini rahatımı kaçırana dek… Fikrini söylemeye zorladığımda şöyle açıkladı: 'Hiçbir zaman bir Müslüman, önünde biri varken namaza durmaz… En azından Gerome'un* namaz kılanların önlerine pabuçlarını koyduğu Namaz'ı (tablonun adı) gibi gülünç ve tuhaf bir resim yapmak istemiyorsanız! Onlar, biz Müslümanlara, Allah'a değil, pabuçlarına namaz kıldırıyor gibi gelir. Bu o kadar gülünç bir şeydir ki, böyle bir kompozisyonu gördüğümüzde hem güleriz, hem de o sanatçının dinimizin çirkin bir karikatürünü yapmak istediğini düşünürüz.' Utandım kaldım ve can dostum gider gitmez, az önce beni pek mutlu etmiş olan buluşumu hiddetle silmeye koyuldum.”

*gerome'un söz konusu tablosu ise şu olsa gerek:

zonaro'nun ressamını bilmeden göz aşinalığım olan tablolarından bir kaçı:

"ne gelirse senden gelsin, kahrın da hoş lütfun da hoş"

2009-08-24T13:42:00.003+03:00

cümleten hayırlı ramazanlar, sevgili okuyucularım.. kaç kişisiniz bilemem ama en fazla 2 elin parmaklarını geçmezsiniz sanırım :) Allah hepinize-hepimize sağlık afiyet versin inşallah.. zira oruçlu oruçlu grip hiç çekilmez bir durummuş.. dün kemiklerim dahil heryerim sızım sızım sızlarken hareket edebilmenin bile ne kadar muhteşem bir şey olduğunu düşünüp şükrettim ve fakat bir taraftan da epey sızlandım elbet.. Rabbim büyük hastalıklarla imtihan etmesin, dermansız dert vermesin, umarım bu imtihanı geçebilmişimdir..

yazacaklar birikti yine..
mecalim olduğu bir vakit inşallah, görüşmek üzere...

biz ve cübbeli...

2009-08-03T18:46:00.006+03:00

çok şükür annemler sağ selamet geldi.. çokk güzel bir gezi olmuş, bol maceralı :) Allah'a şükür sınırlarda bir problem yaşanmamış.. gideceklerini duyan herkes, sınırlardan geçmenin zorluğundan bahsedip duruyordu, çünkü..

babam şimdiden seneye için de "mısır seyehati" mi yapsak, diye düşünmeye başlamış bile :))

keşkee bize de nasip olsa.. (inşallah)

bu aralar keyfim tıkırında hamdolsun.. bir yaramazlık yok..

annemleri karşıladık..

bu hafta sonu bursa planımız var..

sonrakisinde belki bandırma..

teyzemler gelmiş Almanya'dan..

hafta içi arkadaşlarımı ağırlayacakmışım..

reyhanım da gelmiş memleketinden.. ;)

veee en güzeli hocayla görüşüp tezimi şekillendirmişim..

ee daha ne olsun.. sağlık olsun :)

antrparantez: "evet sağlık da olsun inşallah..."

***

dün gece teketek'te cübbeli ahmet hocayı izledik.. yer yer çok esprili komik muhabbetler oldu.. özellikle "çek şeytana" kısmında çok güldüm :)

bu fatih altaylı'da da hiç izan yok hakikaten.. arada öyle laflar etti ki anlamak mümkün değil.. misal hoca cennetteki bir durumdan bahsediyor, altaylı "ama bu insan haklarına" aykırı diye bir çıkış yapıyor.. yafu cennette kime göre hangi insan hakkından söz ediyorsun :))

bugün erenköy sağlık ocağında beklerken kadının biri "yüzmek de sünnetmiş, bilmiyordum." deyince akşamki programdan bahsettiklerini anladım.. hemmen radarları açtım tabi :) erenköy zihniyetindekilerin ne düşündüklerini merak ettim çünkü.. "kesinlikle çok zeki biri.. çok da şeker biriymiş yaa, öyle bilmiyordum ben" dedi sonra da :) devam ettiler ama anlamadım sonrasını.. akşamki programda geçen programın kendileri hakkındaki ön yargıları kırdığından bahsediyordu, cübbeli hoca'da.. nisbeten de olsa doğruymuş demekki..

buyrun programın başlangıcına:

Cübbeli Ahmet Hoca "Teke Tek" 2 Ağustos 1.BÖLÜM @ Yahoo! Video

devamı içinse burdan buyrun..

tepeören'de gün biterken..

2009-07-25T00:46:00.002+03:00

AKŞAM

Güneş çekildi demin,
Doğdu bir renk akşamı.
Bu, bütün günlerimin,
İçime denk akşamı.

Akşamı duya duya,
Sular yattı uykuya;
Kızıllık çöktü suya,
Sandım bir cenk akşamı...

Necip Fazıl Kısakürek

bir pazar da böyle geçti..

2009-07-19T23:36:00.011+03:00

"bu mübarek kandil, bu hayırlı gece sevaplarımızın artmasına günahlarımızın azalmasına vesile olur inşallah... " deyu yazmıştım dün gece ama yayınlamak nasip olmamıştı.. vesile olmuştur inşallah..

***
günlerdir zihnmizde, bir polonezköy gezisi mevcut idi.. bu hafta sonu için gitmeye niyetlensek de sabah erken serin vakitte kalkamadığımız için sıcak vakitlerde yollara düşmeyi de pek gözümüz kesmedi açıkçası..

akşam üstü saat 6 civarı çıktık yola.. şuraya mı buraya mı gitsek derken kurtköy-ballıca istikametinden devamla yol bizi nereye götürür, canımız nerden gitmek isterse ordan gideriz diyerek çıktık yola.. buarada sıcaklık saat 6-7 arası bile 32 dereceydi.. gündüzünü tahayyül edemiyorum..

ballıca-kurtdoğmuş sapağından kurtdoğmuş yönüne saptık.. önümüze çıkan her sapakta " sağdan mı, soldan mı gidelim" diye sorup "bu sefer sağdan, şimdi soldan, bu yol daha güzel şu taraftan" şeklinde tercihlerle kâh çıkmaz sokaklara :) kâh sapa yerlere bozuk yollara girdik, çıktık, döndük, dolaştık..

ömerli barajı etrafında iki ileri bir geri yaparken..

barajın farklı bir kısmında da insanlar piknik yaparken aynı mekanda bir sığır sürüsü otluyordu.. rahatsız etmemek ve mor gözle eve dönmemek için :) insanları çekemedim fakat birbirinden çok farklı gruplar piknik yapmaktaydı.. jipli bir grup güllü'nün "kara gözlü çingenem aşık oldum ben sana" şarkısına eşlik ederek mangalı yellerken, yurdum insanı diyebileceğimiz bir aile de çocuklarını gölde kilotla yüzdürüp daha önce duymadığım bir türkü eşliğinde piknik yapmaktaydılar..

işte bu ve alttaki fotoğraf da yol üzerindeki bir ormanın piknik alanının içler acısı hali..

biz küçükken pikniğe gittiğimizde, akşam o yerden ayrılmadan annemle babam etraftaki naylon- pet şişe vs. gibi çöpleri bir poşete toplatırdı, bize.. bizim için oyun gibi birşeydi ve orasının temzilendiğini görmek acaip bir mutluluk ve huzur verirdi..

kendi çöpünü temizlemekten aciz bu insanlar evlerinde de acaba aynı şekilde mi yaşıyorlar..

"yazıklar olsun!!!" demekten başka söyleyecek söz bulamıyorum...

"ablaa, gazeteci ablaa, bizi de çeksene.." diyerek hemen poz verdi, soldaki sarı tişörtlü çocuk.. diğerleri de eksik kalmadı tabi, hemen yerleştiler :)

çektikten sonra sarılı efe:

"yarın sabah gasteye bakcam.. sabah gastesine.. nasıl çıkmışız diye.."

yanlarından ayrılırken de, giyim kuşamımdan olsa gerek "zaman" gazetesinden olabileceğimize hükmettilklerini bildirdiler :)

baraj gölünde serinleyen çocuklar..

yolların efendisi sürüler :)

günün sonunda karnımızı doyurmak için hadi farklı bir mekan olsun düşüncesiyle kurtköy'deki atlantis alışveriş merkezine gidelim dedik.. bomboş.. yukarıdaki fotoğrafta, mağazaların olması gereken yerde avm'nin reklamları mevcut.. açık olan mağaza sayısı 2 elin parmaklarını geçmez diyebilirim.. ocak ayında açılmış ama tam bir fiyasko kısacası.. buraya dökülen paraya yazık.. doğru düzgün müşteri olmadığı için klimaları da çalıştırmamışlar.. boğucu ve sıcak havasından kendimi dışarı zor attım..

en büyük dezavantajı çok yakınındaki viaport avm olsa gerek..bilmiyorum burası bir gün ıslah olur mu...

ve viaport, köfteci ramiz ise son durak oldu.. köftesi güzel, salataya koyduğum sirkesi lezzetli, köfte altındaki pidesi harika ama elemanları acemi gibi.. 3ü 5i bir araya toplanıp muhabbetten, görüp-gelip seninle ilgilenmiyorlar.. illa seslenip çağıracaksın.. sonra hepsi birden bir tarafa dağılıp koşturmaya başlıyor :)

beklenen..

2009-07-17T23:28:00.001+03:00

annemlerden en nihayetinde bugün akşam üstü haber geldi, Allaha şükür.. hedefe varmışlar..

arz-ı hal

2009-07-13T17:32:00.004+03:00

geçen cuma annemleri uğurladım, daha doğrusu uğurlayamadım.. biraz sulu bir veda oldu bu sebepten :) canım sıkldı.. şimdi Şam sokaklarında gezilerinin keyfini çıkarıyorlardır.. dünden beri de haber alamadım, meraktayım.. en son sınırdan Suriye'ye geçtiklerinde konuşmuştuk..

bir gurur hikayesi :)

2009-07-09T16:50:00.006+03:00

şaka maka temmuz'un 9'u geldi.. doktora sınavları geçti.. ahh ah..

***
geç kalkmak çok kötü.. ne günün bereketi oluyor ne de uyandıktan sonra kolunu kaldıracak halin.. bugün 11'i geçerken uyanmışım, sabahtan beri ordan oraya yıkılma hallerindeyim..

***
cumartesi gündüz, bir arkadaşın davetlisiydik.. benim için birkaç saatlik de olsa çok güzel bir gündü..
-ha mandalin'i aramadım değil, orası ayrı ;) süper misafirperverliği için bu güzel anneye burdan da selam ederim..

***
cumartesi akşamı ise, koştur koştur beykoz'dan ayrılıp kardeşlerimin rumeli hisarüstü boğaziçi konak'taki, erkek kardeşimin bu sene başkanlığını yaptığı boğaziçi yöneticiler vakfı'nın mezuniyetine yetişmeye çalıştık, ki yetişebildik tam vaktinde hamdolsun.. yemek ikramı sonrasında konuşmalar yapıldı ve akabinde öğrencilere plaketler verildi..

vakfın kurucularından dışişleri bakanı ah.met da.vut.oğlu da bir konuşma yaptı ve aynı zamanda boğaziçi tarih bölümünden mezun olan kızı se.fure'nin de plaketini verdi..

erkek kardeşim Salih'in plaketini annem, kız kardeşim Merve'ninkini ise babam verdi.. o gece babam rahat görünse de annem fazlasıyla heyecanlıydı.. ekabirden sonra bir konuşma da Salih yaptı ve annemle babamın aynı anda 4 diplomayı fazlasıyla hakkettiklerinden bahsetti, konuşmanın bir yerinde.. bizimkileri fazlasıyla duygulandıran bir konuşmaydı bu.. yapılan fedakarlıklar en güzel şekliyle karşılık bulmaya başladı artık.. bir anne-baba daha ne ister ki..

gecede bir de "en"ler vardı.. Merve'yi "en iyi not tutan" ki bölümlerindeki çoğu kişinin elinden ders notları geçmiştir herhalde :) Salih'i ise obama geldiğinde öğrencilerle yaptığı görüşme esnasındaki, haber sitelerinde yayınlanan, tokalaşma fotoğrafları ve yabancı haber sitelerinde yayınlanan söylediği cümleden yola çıkarak "en politik" seçmişler :)

Salih ÇAP olarak işletme ve uluslararası ilişkiler, Merve ise yine aynı şekilde iktisat ve sosyoloji bölümlerinden mezun oldu bu sene.. ben de böyle kardeşlerim olduğu için Allah'a şükrediyorum.. en iyi, en güzel şeylere layıklar, Rabbim bahtlarını açık etsin inşallah..

efkarlıyım...

2009-07-03T00:27:00.002+03:00

günler geceler durmaz geçiyor, sermayen olan ömrün bitiyor..

2009-06-29T23:31:00.010+03:00

tezim herkese dert oldu..

mütemadiyen ;

"kaç sayfa kaldı?"- "kaçıncı sayfadasın?"- "kaç sayfa yaptın?"- "bitiyor mu?"- "ne zaman bitiyor/bitecek?" sorularına muhatap oluyorum..

e herkesin sorma sebebi farklı elbette ama, " aaa, yetti gâri!"

son zamanlarda kırmadan geçiştirmeye çalışıyorum artık.. uff puff.. zaten son görüşmemizde hoca da bana "umutsuz vak'a" muamelesi yapmış, moralman iyice çökertmişti.. darlanmaya başladım iyice.....

yaz bitmeden tez de biter inşallahh.. aminn..

***

cumartesi mahrumiyet bölgemizin tek eğlencesi viaport'a gittim.. birkaç saat dolaşır, hayati işten gelince birşeyler yer döneriz diyordum ama gelince ona ayakkabı da baktığımız için ayıptır söylemesi 8 saati bulmuş harcadığımız vakit :D yorgunluğum son demlerde artık bıkkınlıkla da birleştiği için tek parça şey görecek halim kalmamıştı.. yandaki fotoğrafı da, açlık ve yorgunluk birleşiminin verdiği halsizlikle çöktüğüm bir banktan can sıkıntısıyla çektim.. ben otururken arkamdaki bankta da viaport görevlileri sade bir erkek vatandaşla anket doldurmaktaydılar.. eh kulak kabarttım azıcık :) sorulardan biri " en beğendiğiniz mağazalar hangileri" idi.. elbette klasik bir erkek cevabı: electroworld, teknosa, mmm... bunun gibiler işte :) bizim de hemen hemen her alışveriş merkezi ziyaretimizde bunlardan bir veya bir kaçına uğramak olmazsa olmazlarımızdan :)

viaport dönüşünde yolda arabasında ticaret yapan bir satıcıdan uçurtma almak için durduk.. meraklı ben, hemen adama satışların nasıl olduğunu sordu :) başlarda iyi gidiyordu ama epey azaldı cevabını alıp uçurtmamızla birlikte eve yollandık.. bir fasıl hayati uçurdu, bir fasıl da sıfırdan ben uçurdum ilk defa.. zevkli bir şeymiş, ama uçurmaya çalışma kısmı.. göklere çıktıktan sonrasında sıkılınmaya başlanıyor.. e bir de ipin uzun olması gerek.. hazır olanların ipi de belli bir uzunlukta tabii..

sağda, ben uçurtmayı uçurabilmişken :)

yağmur yağarken "keyfî ıslanmayı" çok severim.. tepeören'de yağsa da gönlümce ıslansam inşallah, diyordum.. dün gürlediği kadar yağmadığı için ıslanmak nasip olmadı ama çıkan gökkuşağını seyretmek bile güzeldi, hamdolsun..

fotoğrafata çok net olmasa da..

fasl-ı "kolay donduuma" bitti..

2009-06-22T16:46:00.005+03:00

çok vakit oldu yine.. e çok vakitte de çok şey oldu elbette..

özetle:

bir telaş taşındım.. telefon bağlatmadık, internet de dolayısıyla.. çünkü taşınma akabinde kurtköye geçecektik, ki 15 gündür yaklaşık kurtköydeyiz.. buraya da net ancak bağlandı derken, elimin üst kısmı bilekten kesildi, 10 gün önce.. kan akışı yoğun olunca hastaneye gittik, dikiş attılar.. bugün dikişler alındı ama yara kapanmamış malesef.. her gün pansumana gitmem gerekiyor :(
bir de kesik olduğu içinn tetanoz aşısı yaptılar ki epey sancılı bir acıymış.. kaç gün kesik yerimden daha çok ağrıdı desem yalan olmaz yani.. durmadan yazı yazınca kolun uyuşması-ağrıması gibi bir şey.. insanın kolunu kaldırmaya hali olmuyor..

neyse hamdolsun bugünümüze.. hayırlar saklıdır inşallah..

geçen hafta sonu pazar günü sapancadaydık.. bu pazar da karamürsel bahçelerinde gezdik.. geniş bir vakitte yazacağım inşallah..

***
8 haziran'da yazıhane sahibini kaybettik..
beklenmeyen beklenen çıkageldi erkenden..
yazacak belki çok şey varken, yazacak kelime bulamıyor cümle kuramıyorum..
her zamanki gibi..
en sona bana çok hayıflandığım bu konuda bazı önerileri olmuştu.. özellikle gezi yazılarını nasıl daha ilginç-etkileyici-okunur kılabileceğime dair öğütlerdi bunlar..
tamam dedim,
söz dedim,
söz bir dahaki sefere bunları göz önünde bulundurup yazacağım dedim,
sen de okur yorumunu yaparsın dedim ama kaderin cilvesini hesap etmedim..

Rabbim sen onu herkesten iyi bilirsin, Rahmetinle muamele eyle.. amin..

soru-n

2009-05-26T02:02:00.002+03:00

Ya Rabbî bütün günahlar açıktan işlenir olmuş..

Senden korkmaz kuldan utanmaz hale gelmişiz..

Bu gidiş nereye...

gitti giden-dönmedi..

2009-05-25T14:44:00.006+03:00

geçenlerde pembe panter serisinin 2006 filmini izledik.. âhım şâhım olmasa da ben beğendim açıkçası.. "müfettiş clouseau"ya güldüm epey.. kendisini izlerken sürekli "avrupa yakası burhan'ı" canlandı gözümde.. ince bıyığı, kılık kıyafeti, konuşma tavrı, sakarlıkları vs. artık kim kimden intihal orasını bilemem ;)

bu ev meselesi beni gerdi epey.. haftaya nasipse taşınıyoruz artık.. umarım-inşallah..

***

doğru düzgün yazmayalı

laleler geçti

erguvanlar geçti

ıhlamurlar geçesi oldu

bahar da...

oysa erguvanla ilgili yazma isteğim çoktu..

yolda yürürken, hızlı yada aheste.. aniden beni sarıveren ıhlamur kokusuna bayılıyorum.. her seferinde durup derin derin içime çekmeden, burnum kokusuna alışmadan gidemiyorum..

***

bugün bir "kadın" yazarımız bayan kelimesinden nefret ettiğini yazmış.. evet ben de oldum olası nefret ederim.. bay kelimesinden de.. bayan yerine kadın kullanılmasını tercih ettiğini söylemiş.. ama ben "hanım" ve "hanımefendi" yi tek geçerim.. bir de "hanfendi" var-dı- tabi..

ilk defa biri bana 18 yaşımdayken "meyra hanım" diye seslenmişti.. o zaman itiraf etmeliyim ki ismimin yanına böyle bir hitap çok garip ve tuhaf gelmişti.. bir anda büyümüş gibi hissetmiştim.. gerçi yine o yaşlada belki 20 iken, bayramda kapıya gelen çocukların "yenge! bayramınız mübarek olsun" demeleri de ayrı bir vurucu olay idi, tabi :) bu söz üzerine hazır yenge olmuşken elimi de öptürmüş müydüm, onu hatırlamıyorum..

***

annemler karadan umreye gidecekler inşallah.. 15 günlük bir gezi planı şeklinde.. bu da epey vurucu bir gelişme oldu benimçün.. babam tatile giderken bile her sene farklı yol güzergâhları takip ederek, gezerek-gezdirerek gitmeyi severdi.. kalabalık bir ekiple suriye-ürdün üzerinden eminim güzel bir gezi ve umre olacak :( bu gazla sanırım bir balkan göçmeni olarak seneye de bir Balkanlar gezisi düzenlenir, sonraki seneye de Türkî Cumhuriyetler falan :)

karanfil mutluluğu

2009-05-13T02:09:00.004+03:00

...

Düştükçe vurulmuş gibi, yer yer

Kızgın kokusundan kelebekler,

Gönlüm ona pervane kesildi.

Ahmet Haşim

**kekikime teşekkürlerimle..

arı vız vız vız

2009-04-21T13:55:00.006+03:00

bu aralar günlerim karışmış durumda.. uzun süre evde olmamın etkisi mi, yoksa çok değişik bir şey olmadan geçen hayatın getirisi mi bilemiyorum.. zaten unutkanım orası ayrı, ama sabah kalktığımda bugün salı mıydı acaba yoksa çarşamba mı diye sorarken buluyorum kendimi.. hayrolsun..

***

armutlu'ya giderken hava fevkalade güzeldi.. fakat giderken arabada açılan klimanın etkisiyle birlikte armutlu'nun aşırı rüzgarlı havası ve benim heveskar ayrıca da sıcağı sevmediği için-ki sıcaktan bunalınca burnumun ucu kaşınır:)- kalın giyinmeyi bir türlü öğrenemeyen tabiatım sayesinde tatil dönüşü yorgan-döşek hasta oldum malesef.. bunun dışında yine de dolu dolu geçen günlerime-hamdolsun- değdi sayılır..

genel anlamda bakıldığında armutlu sıkılmadan vakit geçirilebilecek bir mekanmış.. çok fazla aktivitesi var çünkü.. deniz ve kaydıraklarıyla eğlenceli hale getirilmiş havuzu saymazsak hamam atraksiyonları(kaplıca-türk hamamı-fin hamamı-sauna vs.), lunapark-fazla oyuncak yok içinde ama benim gibi gondolla nefis körleyecek kadar-, go-kart, bisiklet kiralama, beleş sinema, küçük alışveriş merkezi, dağ motoru, oyun salonu+internetcafe, konferanslar, yatla mudanya gibi yerlere turlar vesaire.. gelgelelim bu kadar atraksiyon yalnız isen hiç çekilmiyor elbette.. pazartesi sabahı hayati döndüğü ve o gün benimle keyfince takılacak arkadaşım da olmadığı için sabahki havuz seansı hariç biraz sıkıcı geçti.. ancak ev ahalisiyle lafladım bütün gün :) geçirdiğim 2bçk günlük süre zarfında hava öğleden sonraları kapalı olduğu için hayal ettiğim gibi fotoğraflar çekemedim.. özellikle gidiş yolu üzerindeki zeytin ağaçlarının altının sapsarı çiçeklerle bezenmiş halini fotoğraflayabilmeyi çok isterdim.. öyle güzel görünüyorlardı ki.. insanın diline " bahar geldi çiçek açtı, arılar hep dolaştı, arı vız vız vız.." şarkısı dolanmamsı imkansız ;)

dönüş yoluna salı günü öğleninde çıktık.. iznik üzerinden sakarya'ya ordan istanbul'a geçtik.. sakarya'da "küçük evim" diye bir mekanda yemek yedik.. çökertme kebabını çok beğendim.. bilmiyorum aç olduğum için mi, yada sarımsaklı yoğurtlu olduğu için mi.. incecik doğranmış ve sarımsaklı yoğurtla servis edilen patates kızartmasının üzerine kuzu yada dana kavurmadan müteşekkil bir yemek.. ayrıca restoranın hem iç hem dış dekorasyonu gerçekten hoştu.. özellikle de bebekler için orjinal mama sandalyeleri :)

nasip ve nasipsizlik

2009-04-18T12:56:00.006+03:00

**türkan saylan'ın bilimsel bir sempozyum için cidde'ye gittiğinde yaptığı umrenin hatırası imiş :) yıl 1983..

iyiki, saylan hanfendi ve kendine bağlı zevatı, ailesinde türbanlı olanlara burs vermemişler.. verip de kendileri için güdümlü, deve kuşu gibi insanlar yetiştirseydiler bir de..

zaten etraf fazlasıyla beyni alınmış gibi düşünme yetisinden mahrum, gerçekleri göremeyecek kadar bön, şartlandığından başkasını algılayamayan insancıklarla dolu..

mazallah, mazallah!!

2009-04-17T16:27:00.002+03:00

af Allah'ım affff......

sanırım, bir kaç telefon görüşmesini saymazsak, blog yazmaya niyetliydim ama sabahtan beri blog okuyorum.. linki olanlar ve bildiğim birkaçı hariç pek sağda solda dolaşmazken, bugün aşırı derecede sarmış durumdayım.. beynim sulanmış, gözlerim şaşılaşmış, ayakta duramayacak hale gelmiş olmalıyım.. pazartesiden beri süre gelen hastalığımın dinlenme evresini de böyle boş boş geçirmiş olmanın verdiği huzursuluğu da eklemeli.. ah hep o mandalinin yüzünden.. dün şurda şu var, bu blogda bu var diye bahsedince... :p

armutlu tatilimden ve devamını getirmeye niyetlendiğim şeylerden söz etmeye niyetliyken..
şifayı kapıp döndüğümün resmidir, şu yazı..

yolcudur abbas, bağlasan durmaz

2009-04-11T12:02:00.004+03:00

taze sıkılmış portakal suyum ve dünden kalan peynirli böreğimle kahvaltımı -henüz ki saat 12:15- yaparken bir taraftan da "armutlu" yolcusu olarak yola çıkmadan son postumu yazma telaşındayım.. zira haytiyle pendik'te buluşacağız.. burdan pendik'e fotoğraf çeke çeke ağır ağır gitmek istediğim için acelem bundan.. hava çok güzel, günü değerlendirmek istiyorum, innşallah :)

dün kartal'dan lise arkadaşlarım geldi, 2si hariç diğerleri ilk defa.. (Allah razı olsun bütün gün sağ kolum olan) mandalin de mevcuttu.. hariçten gazel okuyamadıkları için bekarlar evlilerin muhabbetinden, çocuksuzlar çocukluların muhabbetinden sıkılır genelde.. hele bir yeni anne adayı varsa, bir kere de herşeyi öğrenmek ister sanki.. görmüş geçirmiş olanlar uzuunn uzun fikirler verir, anılarını anlatır.. ve bu muhabbet döngüsü böylece sürer gider.. kimlerin en çok konuştuğunu- her konuda bir fikri olduğunu kimlerin de ekseriyetle hatta soru sorulmadıkça dinlemede kaldığını söylememe gerek yok sanırım :) daha sık görüşelim her buluşmada söylenir.. fakat ayrılındığı andan itibaren herkes kendi meşgalesine bir dalar ki, bir daha görüşene kadar aradan yılların geçtiği vakidir :)

bu hafta tez açısından çok verimsiz geçirdim.. evdeki hesaba bakarsam geçen hafta sonu, neredeyse 2 hafta içinde bitiriyordum, okumaları.. geçiniz..

bir kaç gün sonra geri dönersem inşallah, fotolarla anılar buluşması gerçekleştirip, geçmişte yazmaya niyetlenip her seferinde üşengeçlikten tamamlayamadığım yazılarımı da tamamlamak istiyorum artık..

bu fotoğraf da pazar'ın içinden geçtiğim bir sırada beni gazeteci zannedip "abla gazeteci misin? beni de mallarımla çeker misin?" suali karşısında çekilmiş bir poz.. ünlü olmaya ne meraklı milletiz ama :)

bilen varsa beri gelsin

2009-04-07T01:48:00.002+03:00

erdem;

dedikodunu ettirmeyecek şekilde yaşamaya mı çalışmaktır ??

"milletin ağzı torba değil büzesin" deyip,
dedikoduculara kulaklarını tıkayarak yaşamaya mı çalışmaktır??

"nisyan ile ma'lül hafızam hatırlasın diye yazıyorum, bazen de yazarmış gibi yapıyorum"

2009-04-03T01:22:00.005+03:00

sık sık unutkanlığımdan şikayet ederim.. artık iyice can sıkıcı bir hal almaya başladı, benim için..
mesela; mandaline bir sebepten dolayı sitem edeceğim ama konuyu hatırlayamadım punduna getirince benim de sana sitemim var ama sebebini hatırlamıyorum, dedim.. "ne zamandan?" diye sorup zaman belirtince kabahatini tahmin ettiği için sağolsun hatırlamam da yardımcı oldu:) işin asıl komik tarafı ise, benim şu an yine o meseleyi hatırlamıyor olmam!

korkuyorum... unutmak istemediğim şeyleri zamanla unutup gitmekten korkuyorum.. yaşanmış güzel günleri, güzel şeyleri hiç unutmamak, en ufak detayına kadar hatırlayabilmek istiyorum..

insan, kelimesinin anlamı "unutkan" demekse, sanırım ben fazlasıyla insanım:D

"bazen unutmayı bilmeliyiz" dedi hayati, bugün.. daha ne kadar unutkan olabilirim ki :))

ama kabul etmeliyim ki yapılan esaslı kötülükleri de kolay kolay da unutmam.. unutmak istedikçe üşüşür zihnime..

***

hicri takvimde hangi günde olduğumuz merakımı mucib olduğu için açtığım diyanetin sayfasında aradığımı bulamadım fakat sayfadaki ayet ve hadis hoşuma gitti:

"Sabrederek ve namaz kılarak (Allah'tan) yardım dileyin. Şüphesiz namaz, Allah'a derinden saygı duyanlardan başkasına ağır gelir." Bakara, 2/45

"Allah'ım! Bana kendi sevgini ve Senin yanında sevgisi bana fayda verecek kimsenin sevgisini ver." Tirmizî, "Deavât", 73

-hicri takvim günleri ile ilgili bahsedeceğim, dikkatimi çeken mesele bir dahaki yazıda inşallah..

geldi deli efkarın içimi sardı

2009-04-02T00:42:00.003+03:00

EFKAR

Hüzün kokar bazı akşamlar,

Rüzgara karışıp esmek isterim
Bulamam kederimin nedenini,
Ayaklarıma hükmeder duygularım.
Yürürüm,
Sonu gelmez sokaklarında şehrin,
Yıldızı mı ararım bulutların arasında.
Sonra,
Bir melodi ararım,
Ruhumu işlerim, ve hüznümü.
Kafamda notalar, notalarda ben.
Yürürüm,
Ne kaldırımlar biter,
Ne başıboş geceler.

Hüseyin GÜL

tavşanın suyunun suyunun suyu

2009-03-24T21:11:00.009+02:00

işte yeniden burdaym, hamdolsun..
koşuşturmacalı hayat bir nebze olsun, rutin haline döndü sayılır..

evet biliyorum suç bende.. "şok" falan deyince herkesi meraklandırdım.. işin doğrusu bu kadar teveccüh de beklemiyordum :D ama büyük çoğunluğun zannettiği durumdan mütevellit bir şok değil.. bahsettiğim şok karşımda üzülen, ağlayan insanlar görmekten kaynaklanıyordu.. kimsenin ağlamasına dayanamam, özellikle çocukların.. fakat fark ettim ki erkeklerin ağlamasına hiç dayanamıyorum.. onları öyle görünce daha bir tuhaf oluyorum.. neyse.

***

haftasonu cumadan annemler kalabalık bir arkadaş grubuyla birlikte kuzuluğa gittiler.. cumartesi geç vakit de olsa, bir günlüğüne de olsa, biz de eklenti olduk.. ilk kaplıca deneyimim oldu, bu da benim.. güzel sayılır hamdolsun da ve fakat kaplıcaya yaşlılar gitsin efenim, gençlere göre bir yer değil-miş- kanımca.. fenalıklar bastı, zaman zaman beni :)

pazar günü öğleden sonra dönüş yoluna kadar günlük güneşlik olan hava yola çıkacağımız sırada bir bozdu ki silecekler yağmurun hızına yetişemz hale geldi.. maşallah bu sene ne rahmetli, ne bereketli oldu.. babam her zamanki gibi dönüş yolu için bir gezi planı ayarlamış.. yakınlarda bir velî mevcutsa yolunu illa oradan geçirir..

5 arabalık konvoyumuzla göynük üzerinden, dönüş yoluna çıktık.. yerler-yurtlar-yollar geçmişi anımsattı bana.. doğa otel- göynük- akşemseddin- kar-soğuk- kule- çubuk gölü- opet- vs. vs..

"dürümcü memo" da içilen sıcak çorba ve enfes dürümü dönüş yolunun açlığını bastırdı, yorgunluğunu hafifletti.. yeri gelmişken "dürümcü memo"dan gayri güzel bir dürüm yediğimi hatırlamıyorum, bittabii yanında da bol köpüklü ayranı olacak..

yeme içme faslı açılmışken, geçenlerde gittiğim "döner.ci.ali.us.ta"dan söz etmeden geçemeyeceğim.. gerçekten çok lezzetli döneri var, yumuşacık.. fakat 2 katlı devasa büyüklükteki yerinin hıncahınç dolu olması beni en çok şaşırtan şeydi.. pazarda el arabasında döner satarken, namını bir duyurmuş pir duyurmuş ki maltepedeki bu lüks mekanı geçen ramazan sonrası açmış.. ramazan ayında kapalı olurmuş..

do.biş.ko'da birisi de:" burası bizim kucukken arabada döner satan adamın yeridir. eskiden olduğu gibi dönerleri çok lezizdır bizim pederin arkadasıdır ali bey iyi bir adamdır. anadolu yakasında döner yenecek yer buradan baska bilmiyorum." demiş.. zamanında el arabasında döner satarken, yakınındaki camiye Kur'an okumaya gelen çocuklara bedava ekmek arası döner verirmiş.. onun hevesiyle camiye gittiğini söylemişti, birisi..

2009-03-18T23:37:00.001+02:00

"-şoktayım
çıkınca
pek yakında
inşallah
gelicem!"

rahmet altında bir gezicik..

2009-02-17T00:04:00.021+02:00

yazmaya üşenince haliyle pek çok şey birikyor. ondan mı şundan mı bahsedeyim derken kimi unutuluyor kimi kısaca geçiştiriliyor.. bugün mandalinlerde kahvaltıdaydım.. sohbetimiz esnasında konuların bloga yazılmış olması hasebiyle pek çok detayı hatırladığımıza, hatta hatırlayamadıklarımız için de "dur bakalım neymiş" deyişimize şahit olduk.. geçmişe dair herşeyi ânı ânına hatırlamak isterim, fakat malesef hafızam buna elverişli değil.. geçmişi net bir şekilde hatırlayanlara da hep hayran olmuşumdur..

bukadar girizgahtan sonra:

geçen pazar erken kalkmayı başarabilince blaog 'da görüp merakımı celbeden kandilliye düşürdük yolumuzu, hayati'yle.. gezmek için açıkçası çok keyifli bir gün değildi.. başta çiseleyen sonra hızını artıran yağmur eşlik etti, bize.. ve adım başı köpekler.. öyle ki bir tanesinden önce kaçmak sonra da kovalamak durumunda kaldık :)

ilk olarak sahile indik.. hayati fotoğraf çekerken ben denizin insanın içini ferahlatan kokusuyla birlikte dalgaların sesini, martıların sürü halinde denizin üzerine iniş-kalkışlarını izledim.. yağmurun altında uzun uzun bekleyişlerden sıkılmadan-üşenmeden balık tutan insanları seyrettim.. böyle yağmurlu zamanlarda hava almaya çıkmış yada piknik için yayılmış insanlar olmadığı için sahillerdeki sakinlik daha çok hoşuma gidiyor.. ki bu arada babamla-erkek kardeşimin bir yakınımızın ısrarıyla açıldıkları denizden hiç balık tutamadıkları için palamut satın alıp gelerek bizi kandırdıkları günü anımsadım.. tabi annem kandı mı bilmem de ben kanmıştım, daha küçüktüm de ondan :)

sahilde -sıcağı sıcağına yazsam hatırlayacağım- bir cafe var.. "suna abla" mıydı "suna'nın yeri" miydi, ki bambaşka bir isim de olabilir;) öyle bir cafede kahvaltı yapmaya niyetlenip yetersiz olabileceğini düşünüp vaz geçtik.. rotamız kandilli yokuşuydu.. tarihi dokusu korunmuş evler, belki o biçimde inşa edilmiş yenileri de olabilir, tarihi bir zaman diliminde dolaşıyormuş hissi veriyor, insana... tam benlik :)

yağmurdan mütevellit fazla fotoğraf çekemedik.. yol üstü, bir taraftan tarihi bir evi alıp içinde oturmanın hayalini kurarken diğer taraftan da restorasyonunun her santiminin tıpatıp aynı olması zorunluluğundan dolayı çok pahalıya mal olduğunu ve bunun ancak gerçekten hayal olarak kalabileceğini konuştuk.. yine de neden olmasın, Allah verir belki,inşallah demeyi ihmal etmedik ;) kulübemsi evlerde bile bir zerafet vardı.. kimi çiçeklerle, kimi oymalarla, kimi renklerle süslenmişti.. güzel olan da bir bakıma buydu aslında.. gidebildiğimiz son nokta çabuk yorulduğum için trt'nin "7 numara" dizisinin çekildiği ev olabildi ancak..

yokuşun çıkışı kadar inişi de zor.. zor zahmet indik, ve ben açlıktan bayılmadan önce dönüş yolu üzerindeki "alperenler" isimli yere uğradık.. yaz vakti bir kez daha gittiğimizde yediğimiz şeyler fena gelmemişti.. fakat bu seferde aldığımız yanmaktan kapkara olmuş bir tava içinde getirdikleri menemen tek kelimeyle berbattı.. diğer şeylerin sunumu da bir o kadar.. en azından kimseciklere orayı tavsiye etmem:) menemen deyince, "antiparantez;)" değil "antrparantez" fethipaşa'da yediğimiz çok güzeldi..

son söz: bahsedilebilecek daha çok detay çıkar, ama buna ne can dayanır ne canan.. şu küçük gezi sayesinde, önceleri kandilli deyince zihnimde deprem çağrışırken, şimdilerde kandilli bambaşka şeyler anımsatıyor.. yine yeniden güzel bir havada kandilliye gitmek, geçen seferde görmek nasip olmayan "namazgah"ı da görebilmek ve heryerini bol bol fotoğraflamak istiyorum.. inşallah

ve; şiirsiz olmaz:

GECE
Kandilli yüzerken uykularda,

Mehtabi sürükledik sularda.

Bir yoldu parildayan gümüşten

Gittik bahs açmadik dönüşten.

Hülya tepeler, hayal ağaclar...

Durgun suda dinlenen yamaçlar...

Mevsim sonu öyle bir zaman ki,

Gâip bir musikiydi sanki.

Gitmiş, kaybolmuşuz uzakta,

Rü`ya sona ermeden şafakta.

"yahya kemal beyatlı"

biri beni durdursun :D

2009-02-11T17:29:00.006+02:00

bir blog keşfettim.. bir sürü program, oyun, dizi, film, müzik vb. indirebilebiliyor, rapidsare vasıtasıyla... tabiiki bloga normal yollardan girmeye çalıştığınızda karşınıza "bu siteye erişim mahkeme kararıyla engellenmiştir" yazısı çıkıyor.. ama demokrasi de çareler tabiiki tükenmiyor :) ben de siteden birsürü şeyle beraber, yûtup'a aracısız girebilme programı ve uzun zamandır aradığım bir müzik parçasını indirdim.. işte şu:

kiracı mısın derdin var :)

2009-02-11T17:10:00.004+02:00

bizim ev sahibi kadar evini seven biri daha var mıdır bilmiyorum.. en ufak bir problemde -zorunlu olarak- danışmış olmak için 1 kez aradığınızda, geri dönüşüm olarak sonraki birkaç saat içinde takribi olarak 10 kere, sonraki bir hafta içinde de mütemadiyen evden-cepten aranma durumuyla karşı karşıya kalıyorsunuz.. gidişattan ve gelişattan sürekli haberdar olması için .. Allah'tan zırt pırt gelip evini kontrol eden cinsten değil!!!

az önce: -dün gece beni bir numara çaldırdı, acaba eşinizin 531li numarası var mı, bendeki numarasından da aradım ama açmadı, merak ettim.. diye sordu.. -hayır, dedim.. öyle bir numarası yok.. muhtemelen duymamıştır aradığınızı diye ekledim.. hayatinin bilerek açmaması ihtimalini de düşünürek :)

yine de iyi kadın.. bu konuda olmasa bile başka konularda çok düşüncelidir, kendileri..

israil'i boykot ederken..

2009-02-05T01:40:00.007+02:00

hani şu boykot listeleri var ya..

keşke biri de çıkıp sevabına, boykottakiler harici bir liste yapsa.. hiç fena olmazdı hani..

alışverişte, ne almayacaktık diye düşüneceğimize ne almamız gerekiyorsa direk ona giderdik!!

biri sen niye yapmıyorsun diyecek olursa:
-e ben meşgul insanım canım :)

duygulanıyor insan..

2009-02-02T22:12:00.001+02:00

google translate

2009-02-02T20:36:00.003+02:00

google'ın türkçe çeviri özelliği de çıkmış ya, fikriye'yi bir deneyeyim dedim.. çok komik ve absürt cümleler kurmuş, google.. e bol bol devrik cümle kurunca, haliyle sonuç böyle olmuş tabi :) cümlelerin üzerine tıklayınca aslına rücu etmekte.. merak edenler burdan buyrun..

cumartesi

2009-02-02T15:24:00.003+02:00

günlük telaşeler arasında olan komik şeyler esnasında bazen, aklıma şunu da yazayım bunu da yazayım, hatta bunu şöyle ifade edeyim gibi cümleler gelirken ve ben o vakitlerde yazmaya üşenirken, blogun başına oturunca hiç birşey gelmiyor.. sadece anımsadığım bir kaç birşeyi "hadi sonra dönünce hatırlayayım" kabilinden sıralıyorum.. acaba aklıma gelenleri ses kaydına falan mı alsam ne yapsam :)

***

cumartesi günü flickrdan bazı arkadaşlarla çengelköy erbab'da buluştuk: turuncu, tûba, morkedi, rukal benim bulunduğum kısma iştirak edenlerdi.. erbab'a ilk defa gittim, güzelmiş.. fakat o da çınaraltı gibi dumanaltı bir mekan(mış).. kısa süre bile otursan insanın üstü başı sigara kokuyor.. çevremde sigara içen kimse olmadığı için sigara kokusuna karşı çok hassasım, çok rahatsız oluyorum.. kapalı mekana sigara yasağı gelemedi mi bir türlü acaba.. geldi diye biliyorum, pek çok yerde yasak-ceza levhasını görüyorum ama bazı yerler özel izinli mi yada yasağı mı uygulamıyor acaba?? bir keresinde garsona sorduğumda henüz "yasa çıkmadı-yasak gelmedi" kavlinden cümleler kurup beni mi kekledi, bilmiyorum tabi :)

neyse, kızlardan ayrıldıktan sonra taksim'e düşürdük yolumuzu.. genç siviller eylem yapacakmış, bir gidip onları da görelim dedik.. fakat eylem tünel tarafında olunca, o soğukta oraya kadar inmeye gücüm yetmedi tabbiki.. istiklalden aşağı doğru seyrederken bazı mağazaları dolaştık, benim isteğimle :) bazen hayati kendine göre bir mağazaya girer, ben de kendime göre.. söz gelimi o gün hayati "dnr" girmişti, ben de mango'ya.. ayıp olmayacağını bilsem mango'daki manzarayı fotoğraflamayı çok isterdim.. kıyafet raflarının bulunduğu duvara karşı boylu boyunca yanyana-sırt sırta sandalyeler dizmişler.. adamların hepsi onlara kurulmuş, hanımlar harıl harıl kıyafet seçmekte.. yanyana- sırt sırta kucaklarında poşetlerle birsürü adam o kadar komik görünüyorlardı ki, görülmeye değerdi doğrusu :)

***

ve bir kez daha özsüt kazandibinin yerini hiçbir yerinkinin tutmadığını anladım, üzülerek..

aslında özsütten yemek istemiyorum.. çünkü ürünlerine likör koyduğuna dair söylentiler vardı.. ben de nautilus'taki özsüt'e sormuştum ve görevli kadın "evet, eskiden vardı ama şimdi yok" cevabını vermişti.. yine de bir şüphe içimi kemiriyor..

kenar mahalle milyoneri

2009-01-23T15:25:00.012+02:00

güneşli günler-2'ye devam etmeden araya bu filmi sıkıştırmak istedim..

slumdog millionaire.. dün akşam izledik.. bir hint filmi.. şimdiki adını bilmiyorum ama aklımda kalan ismiyle "kim 500 milyar ister" yarışmasının merkezinde gelişen olaylarla örülü bir konusu var.. klasik bir konu, başroldeki aktörün çocukluk aşkı için yaptıkları falan ama ben konudan ziyade çocuk oyuncular ve konu etrafında gelişen olayları sevdim.. imdb puanı 8.7 imiş, bunu kâle alanlar için tabi ;)

bu arada söylemeden geçemeyeceğim.. jönümüz sevdiği kızın yanında çocuk gibi duruyor.. hatta abla kardeş gibi görünüyorlar.. böyle orantısızlıklar film izlerken -bir başak burcu olarak :)- beni hep rahatsız etmiştir..

son tahlilde "kim beşyüz milyar ister"i izlerken bilmediğiniz cevaplar karşısında yarışmacının cevabının doğru mu yanlış mı olduğunu beklerken ne kadar heyecanlanıyorsanız, bu filmde de o kadar heyecanlanmanız olası..

sonu ise.. neyse :)

güneşli günler-1

2009-01-21T18:03:00.011+02:00

yorucu ama güzel bir günün ardından ayaklarını uzatıp dinlenmek gibisi yoktur.. önemli olan yorgunluğa değip değmeyecek bir gün geçirmiş olmaktır.. ki işte tam da bugün öyle mutlu mesut bir yorgunluğun ardından dinlenirken, blog yazmaktayım.. şükürler olsun..

mandalinayla "prof. seyyid hüseyin nasr"a gitmek için geçen cumartesiden kavilleşmiştik-7 numaradan yadigar:)-, dün gece de deniz feneri'nin kermesine gitmek için anlaştık.. sabahleyin zor zahmet mandalinin "ben çıktım evden, otobüsteyim" mesajıyla uyanıp, alelacele hazırlandım.. gerçi acele hazırlanmam da yarım saati buldu ya neyse :) üsküdar'a indiğimde sözleştiğimiz saati 15 dakka geçirmiştim.. mandalin de, ben de aç-bîlaç olduğumuz için üsküdar'daki "tarihi çifte fırın"dan açma aldım.. bir sefer aldığımda sıcak ve çok güzeldi açması, tadı damağımda kalmıştı ama bu seferkiler kupkuru-bayattı malesef.. turyola iskelesine gittiğimde mandalinin "21 dakika:)" mesajı geldi.. buluşunca beklettiğim için tatlı sert söylense de beni iskelede beklemeleri sayesinde yeni dergilerle tanıştığını söyleyip "kırknar" dergisini gösterdi gülümseyerek :) bir taraftan sohbet ederken diğer yandan kermeste lezzetli şeyler buluruz hayalini kurarak vapurun acı çayı ile beraber karnımızı doyurduk..

feshaneye vardığımızda ortalık gayet sakindi.. satın alabilecek birşeyler bulabilmek için sergileri 3-4 tur dolaşmışımdır herhalde.. kermesin son günü olduğu için midir bilmem, ki gördüğüm yardım kermeslerinin çoğu böyledir aslında, ne kadar ıvır zıvır abidik gubidik şey varsa doluydu.. defolu-delik badiler mi dersin, ağzı yüzü kaymış kazaklar mı; giyilmekten çarpılmış ayakkabı mı dersin fî tarihinden kalma ıvır zıvırlar, kirden tozdan rengi kaçmış tunikler mi.. yiyecek kermesinde de hayalimizi karşılayan bir şey çıkmadı karşımıza.. velhasıl tam işimizi bitirip çıkıyorduk ki su almak için niyetlendiğmizde cüzdanımın olmadığı farlettim.. günün panik ânı da buydu :)

kermes sonrası biraz gecikmeli de olsa vardık crr'ye.. itfaiye teşkilatında yapım aşamasındaki mescitte namaz kılmak durumunda kaldık ki koskoca crr'ye ufacık bir mescit sığdıramamışlar!!

prof. dr. seyyid hüseyin nasr'ın konuşması 3 bölümse son ikisini ancak dinleyebildik, malesef..

sanırım sıkıldım.. bir tutukluk geldi cümleleri toparlayamıyorum.. kalanını bir daha ki yazı da devam ederiz inşallah.. konferanstan 3-5 kelam ile birlikte, isam derslerinden tuttuğum notlardan da biraz ekleme yaparız belki..

***

S.H.Nasr hakkında İSAM notlarıma bakarken Ahmet Hoca'yla şiir dersinde tuttuğum notlar da geçti elime... heyhâte heyhât...

"Tahammül mülkünü yıktın Hülâgûhan mısın kâfir

Aman dünyayı yaktın âteş-i sûzan mısın kâfir" Nedim

ve dağ dağ.. elveda!!

2009-01-20T18:28:00.002+02:00

mistır buş el-veda derken..

biz buş'a veda ederken..

2009-01-20T01:58:00.010+02:00

renksiz bir tabloydu bu.. evde can sıkıntısından ne yapsam diye düşünürken öyle yemek-aş konusunda da çok marifetli-meraklı biri de olmadığım için ortaokul yıllarında yaptığımız cam boyama geldi aklıma.. cam boyama kısmını beceremedim, unutmuşum ama bu renksiz tabloyu canlandırmak hoşuma gitti. her ne kadar ahım şahım bir şey olmasa da.. insanı stres, can sıkıntısı gibi şeylerden uzaklaştırıyor, bu tip şeyler..

***

sanırım uzun zamandır tezimden bahsetmiyorum.. sağolsun hoca benim çabalarıma kulak verdi ve 600 sayfalık kitabı 100 sayfaya indirdi, 1 ay kadar önce :)) sonradan bulduğum konuya pek itibar göstermedi zira, "mahmudu's-siyer"den daha gösterişli, daha dikkat çekici bir tez olur düşüncesiyle.. öncesinde, bitmeyecek bu tez diye çalışma azmim de yokken en azından şimdi bitirme azmim var ki 4te birini okuyup notlarını da çıkardım, Allah'a şükür.. yaza kadar inşeallah bitiririm.. aminn

***

...

ağlayabiliyorsan, böyle bir şey de var..

2009-01-17T17:16:00.007+02:00

nette dolaşırken "oflu ali" diye birine rastladım.. "resin takası" diye bir program sunmaktaymış vaktiyle.. pek çok ünlü isme fıkra anlatmış, 5000 fıkra biliyormuş, kadınların günlerine falan da katılıyormuş vs.. bütün bunların yanında 2 yıl önce verdiği röportajında "Cenaze Ağlama Derneği Yönetim Kurulu Başkanı" olduğunu öğrendim.. kendi ifadesi aynen şöyle:

<1994'te Selimiye'de caminin kapısından geçerken bir baktım adamın biri tabutun başında ağlıyor. Ama ne ağlamak. Tabutu parçalayacak. "Başın sağ olsun. Ölüye yazık olur. Böyle ağlama" dedim. Demesin mi bana "Ben tanımıyorum. Parayla ağlıyorum" diye. "Yarısını ver, ben de ağlayayım" dedim. 1995'te derneği kurdum. Ekibim 300 kişilik. Hep para kazanmış, cebinde akrep olan pintiler var, servet bırakmış. Hanım da makyajı bozulmasın diye arıyor, "Ali bey, kocam evde, ağlayabilir misiniz?" diye soruyor. Ekibi yolluyorum. Camları açıyorlar. Çatıya bile çıkan oluyor. Bir saat evde, bir saat de caminin kapısında ağlıyorlar. Mahalledeki insanlar da "Ne iyi adammış, kıymetini bilemedik" diyor. Bir kişinin bir saat ağlaması 300 milyon. Toplam 16 milyar alıyoruz. Fatura da kesmiyoruz çünkü ölüye vergi iadesi yok.>

yıldız sözlükteki birinin dilinden "doğu bölgelerimizde "ağıtçı" diye isimlendirilen aşiret mensupları tarafından yapılan işin, bir karadeniz zekası ile ticarileşmiş hali."

enteresan ne varsa, bu karadenizlilerde var :))

***

Prof. Dr. Seyyid Hüseyin Nasr 21 ocak'ta saat 14.00'de CRR'de konferans verecekmiş.. hastalıklardan mütevellit epeydir eve kapanmıştım.. buna gitmeli inşallah, mandalinle?? ;)

Ağlamak

2009-01-17T16:48:00.003+02:00

Ağlamak

Bazı acılarda yetmez

Bazı ölümlere

Örtüsüdür bazı acıların
Örter, örtülmez
Savunur bir süre

Ağlayanlar sevinmeli
Sevin ağlıyabiliyorsan
Acılar art arda dinmeli

Durur bir nöbetçi gibi
Durur bir bekçi gibi
Zamana gülmeli-gülmeli

Sevin ağlıyabiliyorsan
Unutmanın kardeşidir ağlamak
Uyur uyanır yatağında duyguların
Düşüncenin kucağında hep çocuktur
Ağlamak

Özdemir Âsaf

tüketicilier birliği diyor ki;

2009-01-15T09:31:00.003+02:00

Kamuoyundan beklentimiz, olası yanlışlıklara meydan verilmemesi bakımından Tüketiciler Birliği tarafından oluşturulan ve açıklanan listeye itibar etmeleri ve bu listede yer alan ürünleri boykot etmeleridir.

İlk aşamada;
-Frito Lay firmasına ait: Lay’s, Doritos, Cheetos (cips)
-Danone firmasına ait; Hayat Su, Evian Su (içecek), -Danette, Danino, Danone, Activa (meyveli yoğurt, yoğurt),
-Elite Cafe,
-Unilever firmasına ait: Becel, Flora (margarin), Lipton (içecek), Calve, Knorr (hazır gıda), Algida, Magnum, Carte D’or (dondurma), Axe, Rexona, Signal, Dove, Lux, Omo, Vim, Cif, Domestos (kozmetik ve temizlik)
-Philip Morris firmasına ait: Marlboro, L&M, Chesterfield, Parliament, Virginia Slims, Lark, Muratti (sigara),
-British American Tabocco firmasına ait: Dunhill, Kent, Pall Mall, Viceroy, Lucky Strike (sigara)
-Coca Cola firmasına ait: Cappy, Coca Cola, Fanta, Sprite, Nestea, Turkuaz, Schweppes, Damla Su, Doğadan, Sen-Sun (içecek)
-Pepsi Cola firmasına ait: Tamek, Pepsi Cola, Yedigün, 7Up, Fruko, Aquafina
-Starbucks kafe zinciri
-Johnsons&Johnsons firması
-Mc Donald’s (fast food),
-Burger King (fast food),
-Kentucky Fried Chicken (KFC) (fast food)
olarak belirlenen firma ve markaları boykot kapsamına alıyoruz.
Türkiye tüketicisi tüketimden gelen gücünü kararlılıkla ortaya koyacak ve önceden olduğu gibi bu kez de zulmün sahiplerine hak ettikleri dersi verecektir.

Av. M. Bülent Deniz
Onursal Başkan

evet, ben de..

2009-01-10T01:32:00.005+02:00

"kafirler için-zalimler için yaşasın cehennem" diyorum!!!

2009-01-09T16:26:00.006+02:00

geçenlerde sosyetik geçinen, dinden imandan bîhaber bir hanımdan bahsettiler.. oğlu namaz kılmaya başlamış diye oğuluna ve gelinine ailece baskı yapmaktalar.. şimdi bu hanım kişi öldükten sonra bir gece evde bekletilme arzusunu dile getirmiş.. sebep mi? öldüğün ilk gece melekler gelip hesap soruyorlar ya hani ondan.. tabi bu aklı evvel hanım da evinde ailesiyle birlikte, yalnız kalmamış olarak huzurlu bir gece geçirecek ve bu sayede kıyamete kadar huzur içinde uyuyacak diye düşünmekte :)

"bu kadar uyanıklığa pes" de desem, ahireti hiç kale almadan gününü gün eden insanların böyle şeyler düşünmesi, düşündürücü aslında..

çelişkiler içinde..

2009-01-09T15:35:00.003+02:00

protein kaçağım varmış.. :)
meyve sebze yemeliymiş bol bol..
almıyor, içim almıyor.. zorla yiyiyorum meyveyi..
uzaktan akrabalarımızdan biri muz ve karpuz (muydu, çok net hatırlamıyorum) dışında hiç meyve yiyemiyormuş.. "yiyememek de nasıl olur canım" derdim.. nerdeyse aynı durumda sayılırım şimdi.. elma, karpuz ve üzüme bayılırdım.. hele bir ateşlenerek hastalandığım vakit öyle çok portakal yemişim ki 2 gün sonra resmen portakal gibi koktuğumu hissetmiştim :) sanırım meyve yemek bir alışkanlık ve ben bu alışkanlığımı kaybettim.. şimdilerde zorla zorla yemeye çalışıyorum..
ama tatlıya-çikolataya asla hayır demem.. çevremdeki tatlı sevmeyene de şaşırıyorum, acaba tatlı sevmeyeceğim günler de gelecekmi ki :))

bu kadar yeme-içme muhabbeti yapmışken; acaba Filistin'de, Afrika'da ve dünyanın pek çok yerindeki insanlar karnını doyuracak kuru ekmek bile bulamazken, "onu yemem-bunu sevmem-şundan isterim" diyerek ne kadar rahat şımarıklık yapıyoruz..

denk geldiğim bir habere göre:
"Ferre, Dolce&Gabbana gibi markaları Türkiye'ye getiren Demsa Group'un sahibi Demet Sabancı'ya göre lüks tüketimde doz aşımı yaşanıyor. Sabancı, son yıllarda muhafazakâr kesimin de lüks* harcamalarında ciddi bir artış gözlemlediğini anlattı."

*tdk'ya göre;
1 . Giyimde, eşyada, harcamada aşırı gitme, gösteriş, şatafat.
2 . sıfat Gösterişli, şatafatlı.
3 . sıfat Gereksinim dışı olan:
4 . sıfat Aşırı, fazla

Rivayet olunur ki;
İmam-ı Azam EbÛ Hanife; bir gün dostlarından birinin üzerinde eski bir elbise görmüştü. Herkes gidip sadece kendisi ve o adam kalınca:
«Şu seccadeyi kaldır ve altındakini al» dedi.
Dostu seccadeyi kaldırdı, onun altındaki bin dirhemi gördü.
Ebu Hanîfe ona: «Onları al ve durumunu onlarla düzelt» dedi.
Adam da:«Ben zenginim, Allah bana bol nimet vermiştir. Benim onlara htiyacım yok» dedi.
Ebu Hanîfe ona şöyle dedi:
«Madem ki, Allah sana bol nimet verdi, peki onun nimetinin eser?leri hani?
Resûlüllah'ın [s.a.v.) buyurduğu şu söz sana ulaşmadı mı? «Allah, nimetinin eserini kulunun üzerinde görmeyi sever». Senin, dostunu üzmemen için durumunu ve görünüşünü düzeltmen gerekir»

şimdi bu hikayeyle birlikte günümüz şartlarında lükse kaçmadan bize verilen nimetlerden yararlanma konusunda ölçü sahibi olabilmeyi Allah dileyen herkese nasip etsin..

hergün Aşurâ her yer Kerbelâ..

2009-01-07T12:38:00.003+02:00

"Ramazan dışında da oruç tutmak istersen Muharrem ayında tut. Çünkü o Allah'ın ayıdır. O ayda bir gün vardır ki, Allah onda bir kavmin günahlarını affetti, bir başka kavmin günahını da affedecek."(Tirmizi, 741)

***
"On Muharrem, yani aşure günü; dinler tarihinde kutsal bir gündür. Kaynaklarda ifade edildiğine göre, aşure gününde bir çok peygamberin hayatında önemli ve olumlu olaylar meydana gelmiştir. Bu günde, Peygamber Efendilerimiz ve onlara inananlar çok büyük sıkıntılardan, zulümlerden, baskılardan kurtulmuşlardır. Yeni ve güzel başlangıçlara, büyük ilahi lütuflara ermişlerdir.**(innşallah)

Eş ve çocuklarımızı ihmal etmeyelim. Peygamberimizin sünnetine uyalım onlara güzel hediyeler alalım, gönüllerini hoş edelim. Peygamber Efendimizin bildirdiğine göre, bu hediyeler evimizin bereketlenmesini, mutluluğumuzun artmasını sağlıyor. Bütün sene yuvamızın bereketi oluyor." Muharrem Nureddin Coşan

***
"Şiirin ibret verilci muhtevası bizi duygulandırmıştı. Eğer sahih ise, ümmet-i Muhammed'in (SAS) en önde gelen sîması, aşeri-i mübeşşereden, yâr-ı gâr, halife-i Rasûl, Hazret-i Ebû Bekr'in çok şâyân-ı dikkat olan zihniyeti ve hissiyâtını dile getiriyordu. Ona olan sevgi ve bağımlılığımızın bir naçiz nişanesi olmak üzere, kırık-dökük kalemimizle bu şiiri, aynı vezin (yâni Bahr-i remel-i müsemmen: Fâilâtün/fâilâtün/fâilâtün/fâilün) ve aynı kafiye ile nazmen tercümeye kalkıştık."
M.Esad Coşan

Hazret-i Ebû Bekr RA'ın Matbû Kasîde-i Bürde'nin Başında Yer Alan Şiirinin Manzum Tercümesi
...

Benden isyan ve unutmak, peş peşe nice hata;
Senden ise fazl u ikram bunca ihsan-ı cezîl.

Der içim; Yâ Rab! günahım sayısızdır, kum gibi;
Bunları sen afvedip geç, eyleyip safh-ı cemîl.

Nola halim, yâ ilâhi! Etmedim salih amel,
Bed işim pek çoktur amma, taat azığım kalîl.

...

**
1. Allah, Hz. Musa'ya (a.s.) Âşura Gününde bir mucize ihsan etmiş, denizi yararak Firavun ile ordusunu sulara gömmüştür.
2. Hz. Nuh (a.s.) gemisini Cûdi Dağının üzerine Âşura Gününde demirlemiştir.
3. Hz. Yunus (a.s.) balığın karnından Âşura Günü kurtulmuştur.
4. Hz. Âdem'in (a.s.) tevbesi Âşura Günü kabul edilmiştir.
5. Hz. Yusuf kardeşlerinin atmış olduğu kuyudan Âşura Günü çıkarılmıştır.
6. Hz. İsa (a-s.) o gün dünyaya gelmiş ve o gün semâya yükseltilmiştir.
7. Hz. Davud'un (a.s.) tevbesi o gün kabul edilmiştir.
8. Hz. İbrahim'in (a.s.) oğlu Hz. İsmail o gün doğmuştur.
9. Hz. Yakub'un (a.s.), oğlu Hz.Yusuf'un hasretinden dolayı kapanan gözleri o gün görmeye başlamıştır.
10. Hz. Eyyûb (a.s.) hastalığından o gün şifaya kavuşmuştur.

Ayrılık saati varsın da çalsın, bizi ayıramaz biz yaşadıkça..

2009-01-01T15:11:00.004+02:00

ben ilkokula giderken annem, trt fm'de "onuncu saat" diye bir program vardı, onu dinlerdi.. tabi sonra akra açılınca, ordaki "gelincik" programına geçiş yaptı :) 10.saat'in içeriğini açıkçası çok net hatırlamıyorum.. sabah 10'da başlayan bu programdan hafızamda kalan şeylerden biri "gülden karaböcek" şarkıları diğeri de radyo tiyatrosudur. işte o zamana dair bir kulak aşinalığı mı yoksa bana o günleri hatırlattığı için mi bilmiyorum ama gülden karaböcek'in sesini, sesinden birşeyler dinlemeyi hep sevmişimdir.. sesleri hernekadar benzese de neşe karaböcek bile o zevki vermez bana..

hz.isa 2009 yaşında..

2008-12-31T13:05:00.009+02:00

zeynep rumeysa (13:02):
hümeyra akşam nabünüz? :D
ayşe hümeyra (13:04):
bilmeyrum
noldu :-)
zeynep rumeysa (13:04):
yılbaşı ya ondan dedim, kutlama falan :p
ayşe hümeyra (13:05):
taksime gidecektik ama kutlama yokmuş bu sene :p
biz de çerezimizi düdüğümüz fln alıp
tv seyredemeyeceğiz
çünkü yok :)
bilmem hayati
iyi olursa belki alışverişe gideriz
ayşe hümeyra (13:06):
k. pederim kötü hissederse belki oraya gideriz
belki de
mısır patlağı yer film seyrederiz
ya siz
zeynep rumeysa (13:07):
napcaz hİÇ :-)
ayşe hümeyra (13:08):
rumeysa bu kısmı
bloguma koyabilir miyim ;)
zeynep rumeysa (13:09):
koyy, sen yazdın zaten daha çok ben bişi yazmadım
kaç gündür evdeyim sıkıldım
zeynep rumeysa (13:09):
marketefalan gitsek bi ara dedim ablama. "ne zorumuz var bu havada?" dedi
ayşe hümeyra (13:10):
doğru demiş :)

kısacası yılbaşı dediğin bizde böyle geçer.. sıradanın da sıradanı bir gün, bir akşam gibi..

gel vatandaş gel, komediye gell!!

2008-12-27T16:48:00.003+02:00

videonun sunum şekli aynen şöyle; "Tüyleriniz diken diken olacak, gözleriniz yaşlanacak.."
artık bilmem siz ne düşünürsünüz...

Bu alan Flash 7 veya daha yüksek eklenti gerektiriyor. Yüklemek için tıklayınız!

comunicazione

2008-12-24T11:45:00.002+02:00

Dear meyra,
We would like to inform you that our office will be closed from the 24th of December 2008 to the 6th of January 2009.

Merry Christmas and Happy New Year.
ShinyStat Staff

Best regards
ShinyStat Team
--
Shiny S.r.l.

Management and Sales
=======================================
Via Magliotto, 2 - Palazzina Branca
Campus Universitario
17100 Savona (SV)
Italia

merry christmas you too, sihnystat :)

***
3 gündür evden dışarı adım atmadım..
insanın evde durdukça durası geliyor,
yani benim..
çıktım mı hep çıkmak..
uyudum mu hep uyumak..
uyandım mı hiç uyumamak..
istiyorum.
bir şeye dadandım mı gidyor..
kazandibi gibi.. uzunca bir zamandır başka hiç bir tatlıdan lezzet alamaz oldum sayesinde..

çok istikrarlıyım..
yada
istikrarsız..

yağmur

2008-12-22T16:31:00.001+02:00

dinle göksel baktagir'den

2008-12-16T19:31:00.003+02:00

bir kaç gündür bloga müzik nasıl eklerim diye çabalıyordum.. nihayet yan tarafa birşey koyabilmiştim fakat çalışmıyordu.. sonra baktım çalışacak gibi, bir takım değişiklikler mevcut.. ama bu sefer de 3-4 kere tıklamadan açılmıyor.. neyi eksik yapıyordum, derdi ne bilmiyordum, ama sonra değiştirdi hayati sağolsun, şimdi en altta koyduk çalışıyor :) herneyse..

***
salı günü yine zor zahmet hocayla görüşüp değiştirmek istediğim konuyu verdim.. cumaya kadar inceleyip yüksek lisans tezi kalitesinde bir çalışma yapılıp yapılmayacağına karar verecek, İNŞALLAH.. olsun istiyorum ama çok da ümitli değilim açıkçası.. 600 sflık kitaptan 150 sayfaya geçince attan inip eşeğe binmiş değil yaya kalmış gibi olacak sanırım.. dili de diğerine göre çok kolay.. hasılı yine de şansımızı denemiş olduk..

***
geçenlerde nautilus'da yürürken kartal'dan hayran kitlesi yüksek olan bir edebiyat hocasını -edebiyat hocalarının hayran kitlesi her zaman yüksektir aslında:)- gördüm, daha doğrusu bana birinin baktığını hissettiğimde, farkettim.. bakmamla gözlerimi kaçırmam bir oldu tabi, çünkü çocuklar gibi ağzımın kenarlarına falan bulaştırmış bir şekilde çikolata yemekteydim, sıvı çikolata yemeye çalışmanın zararları.. :) hoca da beni hatırlamış olmalı.. değişmiş epey, kilo almış.. eşiyle yanlarında koşturan 4-5 yaşlarında bir de çocuk vardı.. yeni evlenmişti o zamanlar ve okula epey dedikodu malzemesi olmuştu bu durum.. "kiminle evlenmiş, nereliymiş, hanımı güzelmiymiş, falanca fotoğraflarını görmüşmüş, bıdı bıdı bıdı.."

bir de salı günü de capitol'de asfa'daki(orta okul) coğrafya hocamla karşılaştım, yıllaar sonra.. 10 yıl olmuştur.. konuştuk, geçmişi yad ettik, bugünü değerlendirdik.. yüzün hiç değişmemiş ama uzamışsın, dedi.. o zamanlar tıfıldım ben, beden dersi sınıf sıralamasında sondan en fazla 3.-4. oluyordum sanırım.. ama çok uzunlar vardı bizim sınıfta.. hele boşnak bir arkadaş vardı, orta-1deyken boyu 1.79du :) asfa'da değişmiş epey.. forma yok artık ama bizim zamanımızda gömleğin kolları bile yukarı doğru katlanamazdı.. hatırlıyorum bir keresinde hoca beni durdurup manşet kıvrımlarını açmış ve düğmelerini de ilikleyip, böyle olacak demişti.. e hoca gittikten sonra aynı hale döndürmüştüm tabi :) gömleğin "etekleri" kesinlikle dışarıda olmayacaktı, ingilizce hocası beni her ders uyarmaktan bıkmamıştı, sağolsun..

anılarım gözümün önünden bir bir geçerken yazıma burada son veriyoru....

nihayet

2008-12-13T21:42:00.003+02:00

işte bu... :)

şurdan burdan

2008-12-13T13:25:00.005+02:00

çok içime sinmese de sanırım bir süre bu şablon ile idare edeceğim.. bazı özelliklerini değiştirmek isterdim ama html'sinden yerlerini bulabilmek çok zor..

***
google chrome'u sevdim.. explorerda alıştığım hatta çok sevdiğim bazı özellikleri olmasa da..
explorer'ın en favori özelliği bana göre sık kullanılanlar kısmıdır.. konularına göre klasör klasör ayrılmıştır siteler.. benim gibi tez canlı birisi için çok ideal kısacası.. ama sıksık takılıp kapanması en sinir olduğum yönü..
chromeda ise engellenen pop-upların sayfa altında küçücük şekilde gösterilmesi olayını çok beğendim.. çok kullandığın sitelerin sayfayı ilk açtığında kutucuklar şeklinde karşına gelmesi nispeten "sık kullanılanlar"a benzese de diğerinin yerini tutamaz.. "gelin chrome'u birlikte geliştirelim" sloganı var, google'ın.. bilgisayardan anlasam seve seve :)

***
oğuz aksaç'ı yeni tanıdım.. diğerlerini bilmem ama adıyaman diye bir türküsü var, güzelmiş..

ve

2008-12-12T17:40:00.002+02:00

ikincisi..

merak

2008-12-12T14:49:00.002+02:00

deneme yanılma yapıyoruz template'de..
bakalım nerede duracak..

e bilmemek ayıp değil öğrenmemek ayıpmış :)

bayram şeker gibiyse ben mentollü alayım

2008-12-04T13:14:00.007+02:00

etkileniyorum böyle şeyler görünce.. (kaynak)

hernekadar evimizde balıklarımız olsa da aman aman bir hayvan sevgim, ilgim yoktur.. belki merhamet diyebiliriz, bendeki duyguya..

geçen hafta, şirin bir vatozumuz vardı, onu da kaybettik.. sabah görünce çok kötü oldum.. akvaryumun içinden alamadım balığı.. akşama kadar- hatta gece- ölü balık yüzdü onun içinde.. ölüm anını görüce bir tuhaf oluyorum.. geçen senelerden birinde erkek kardeşim gittiğimiz tatil mekanında, eve balık tutup getirmişti.. geldiklerinde canlı gördüğüm için yemeyi içim almamıştı..

ve bir kurban bayramına daha ulaştık..

bir daha yazar mıyım, yazamaz mıyım bilmem ama herkesin kurban bayramı şimdiden kutlu mutlu olsun.. çocukları sevindirmeyi unutmayalım...

***

artık bana tez konumun ne olduğunun sorulmasından aşırı derecede usanmış bulunmaktayım.. ne cevap vereceğimi şaşırıyorum vallahi..

dün yine bir kitabın peşine düşmüşken, o kitapçı şu kitapçı telefon açarken,gülsem mi ağlasam mı bilemediğim şöyle bir diyalog gelişti:

-"nt" buyrun.

-iyi günler, ben y.z.y.'ın bir kitabı var mı diye soracaktım..

-hangisi?

-Hz. Muhammed'in doğumundan ölümüne kadar islam dini tarihi.

-bir bakalım.mmmmmmm... yok beyefendi..

- ":-S" peki teşekkürler, deyip kapattım ama bir taraftan gülerken bir taraftan geçmeyen gribime ağladım.. zaten nezle-grip olunca ister istemez her durumda gözlerin dolu olunca ağlayabiliyorsun :p

2008-12-01T13:58:00.005+02:00

sanırım çabalar boşuna.. artık kaldığım yerden devam etmeliyim, hayırlısı böyleymiş deyip.. yoksa bu gidişle tez bitsin derken iyice yüzüme gözüme bulaştıracağım..

cuma günü kuzenlerden bir kuzenin doğumgünü için toplanmışken, cumartesi de çatkapı benim hicri doğum günümü kutlamaya gelmişler, ellerinde pastayla.. kızlara "doğum günleri turmesine çıktınız galiba" dedim :) çatkapılar güzel oluyor.. tabi hepten hayatı akışına bırakmamışsan.. hadi hristiyanlara göre değil kendi adetlerimize göre kutlamalar yapalım derken olayı biraz abarttık sanırım.. bir bakmışız hem miladi hem hicri günler kaale alınır olmuş.. ben "nüfus cüzdanımda da doğum günüm şu gün aslında" diyerek olayı biraz daha abartma girişiminde bulundum tabi :) geçiş süreci..

mandalini memlekete uğurladık.. isama gitmek istemedi canım.. inşallah hepp "istanbul"da kalırr :)

-cuma günü annemin hocası bana gelmişti.. geliş o geliş.. sonrası Allah kerim..- bu da böyle birşey..

geçen cumartesi natilius dönüşü salacakta 3 tane kıyıya vurmuş, devrilmiş gemi görmüştük.. haberciler de vardı, ne var ne yok diye yanaştık sahile.. millet önünde fotoğraf falan çekiniyordu, gruplar halinde.. olayı kameraya anlatmaya çalışan gazeteci herhalde 18.5 defa "lodosun etkisiyle batan..." demiştir.. habercilik zor zanaatmış :)

***
ümit ve ümitsizlik içinde gelip gidiyorum.. şimdi telefonla konuştum, inşallah o kitap o kitap değildir!!! yusuf ziya yörükan'ın kitabı yada kitapları.. "mir'ât-ı muhammediyye ve menâkib-i ahmediyye"& "Hazreti Muhammed'in Doğumundan Ölümüne Kadar İslam Tarihi"

2008-11-27T19:28:00.000+02:00

yorgunum dostlarım.. yorgunum, yorgun..

"vira vira demir aldı dünya, terk edip halatları limanlarda"

2008-11-24T08:21:00.005+02:00

bir kaç gündür nasıl moralim bozuk, tezime karşı ne kadar hevessizim anlatmam kabil değil..

cuma günü saat bir buçuk gibi hocayla görüşmek için anlaştık.. zaten görüşmemiz bir dert, on kere araşmadan görüşemiyoruz..

çarşamba günü aradım, perşembe buluşalım diye anlaştık.. sonra aradı, perş. işim var cuma 1 buçukta buluşalım, gelmeden beni ara dedi.. tamam.. cuma 12 gibi aradım.. tamam.. vakit geldi, hoca odasında yok.. nerdesiniz hocam? -dışarı çıkmam gerekti, yoldayım geliyorum.. tamam.. bekle bekle.. telefon çalar.. meyra ben 2 kat aşağıdayım, geliyorum.. tamam.. bekle bekle.. nihayet hoca ufukta görünür.. görüşme mi.. başlarken sınırlandırırz denilen kitap, 600 sayfalık haliyle önümde duruyor.. sınırlama olmadığı gibi, dönem kitaplarına da göz at demez mii.. puff.. cuma öğleden sonra başka bir kitap bulabilir miyim, ne yapabilirim diye döndüm durdum isam'da.. nafile.. şimdi birazdan, yine, kaldığım yerden devam etmek için isama gideceğim.. Allah'ım sabır ve azim ver, bu sene bitirebileyim hayırlısıyla inşallah..

***

dün nereye gidelim diye düşünürken, ki alışveriş merkezlerinden sıkılmıştık fazlasıyla, bir kadıköy turu yapmaya karar verdik.. epey sıkı bir şekilde giyindiğim halde baya üşüdüm.. dolaşırken, beyaz fırını bir hocamız çok tavsiye etmişti, uğrayıp birşeyler alalım dedik.. en bildiğimiz tat, eklerine bakalım dedik ve sonuç muhteşem.. hayatımda yediğim en güzel eklerdi.. arasına çikolatayı doldurmuşlar resmen, şiddetle tavsiye edebilirim yani :)

çok eski dünün bugünü

2008-11-11T21:34:00.004+02:00

bugün ilkokul arkadaşlarıyla buluştuk, kızkıza.. sağolsun facebook..
yıllar geçse de insanlar bu kadar mı değişmez olabilir.. mimikler, sesler, ifadeler.. aynı çekiştirmeci rahat tavırlar.. değişen şey: sadece boyalı saçlar.. ve içilen sigaralar..

bugün

2008-11-11T21:31:00.002+02:00

anladım ki: öksürmek bile nimetmiş..

dün

2008-11-11T19:42:00.002+02:00

dün doktora gittik.. virüs kapmışsın dedi; falan filan.. dr. "kbb"ci idi.. ucunda kamerası olan ve kameranın duvara büyücek yansıttığı aletiyle kbb'nin bütün deliklerine baktı.. anladım ki insanın iç güzelliği ile dış güzelliği birbirinden çok farklı:p grip olunca kbb'ye değil dahiliyeciye gitmeli :)

dün bütün gün evde dinlenirken, kapıcının yada hayatinin gelmesi muhtemel olmayan vakitlerde kapı çalınca "hayrolsun" dedim.. gelen mandalindi:)

ve:

çok sevdiğim çiçeklerden bir bukett..

..bir insanı mutlu etmek bu kadar basit..

teşekkürler mandalinim:)

hep yanımda olasın inşallah!

bir nefes sıhhat

2008-11-10T02:05:00.001+02:00

artık iyileşmek istiyorummm :(

offfff of demem Allah'ım, "af" Allah'ım!!!

::bulmaca-buldurmaca::

2008-11-09T19:52:00.006+02:00

aylardan biri : ... muşt :))

ocak
şubat-
muşt :)))) :))))) :))))))) :)))) :)))

arz-ı fikriyyat

2008-11-08T20:35:00.007+02:00

mandalin sahibinden özel davet aldığını bildirince, ben de mandalinin özel davetiyle bugün yolumuzu züleyha sarı yani "hepatit ze"nin fotoğraf sergisinden geçirmeye karar verip düştük yollara.. üsküdarda buluşup istiklaldeki bsf akdemiye gittik.. hepatit ze'de oradaydı.. bir kısmını flikrdan aşina olduğumuz fotoğrafların basılmış halinin daha etkileyici göründüğünü söylemeliyim.. benim favorim ise linkte saklı..

fotoğraflarda "ân"ı yakalmanın önemli olduğunu düşünüyorum.. tamam güzel çekmek de önemli elbette ama fotoğrafın bir orjinalitesi olmalı bence.. milyonlarca gün batımı fotoğrafı vardır, hepsi birbirinden güzel ve etkileyicidir fakat sürekli rastlanıp fotoğraflanabilecek şeylerden.. birgün bir sergi açsaydım bu konu üzerine olmasını isterdim.. tıpkı bu fotoğraf gibi..

mandalinle dönüş yolunda bu konuyu konuştuk.. O'na göre fotoğrafa verilen başlık da fotoğrafı anlamlandırması bakımından çok önemli.. haklı tabi :))

dön dünya

2008-11-05T08:43:00.002+02:00

dün durakta akıl hastası bir kadıncağız soyunup giyiniyordu.. etraf erkek dolu..
kadının önüne geçsem kapatsam mı falan diye düşündüm ama tırstım tabiri caizse, fazla yaklaşamadım da.. çok kötü oldum.. Allah kimseyi akıl nimetinden yoksun bırakmasın!!

ne oldum değil ne olacağım demeli..

2008-11-04T14:26:00.003+02:00

hastalıklar geldi mi üstüste.. geçen hafta bademciklerim iltihap oldu yutkunmakta zorlanıyordum. o geçti derken önceden yaptığım ters bir hareket sonucu yer eden belim ağrıdı bir kaç günümü zehir etti. sonrasında da bir öksürük müptela oldu. sonuç: geçen hafta pazartesiden bugüne ders çalışabilme namına hiç birşey yok ortada.. ingilizce kursu mu? ilk haftalardan hatta ilk günlerden bir sürü devamsızlık yapıp geri kaldım.. bir türlü istikrar sağlayamadım, geldiğimden beri..
***
dün merve, melda, eslem, hamarat anne sabahnur ve ben mandalinalardaydık.. çok güzel bir gündü, hamdolsun.. çok güzel hazırlanmışlar, mandalin ve ablası.. Allah razı olsun.. tesnim ve menar'ı da görmeyi arzu ederdik ;) eslem'in de doğumgünüydü, bir sürü hediye.. Allah hayırlı, uzun, güzel ve mutlu bir ömür nasip etsin inşallah.. bir gün "Allah eşinle ve tatlı yavrunla güzel bir ömür geçirmeyi nasip etsin" demeyi de umuyorum tabi:))
***
son zamanlarda tam sabah namazı vakti "tıngır tıngır" bir müzik sesi çınlatıyor, kulaklarımızı.. uyutmuyor da.. sanırım birisi alarm olarak telefonun radyo kısmını ayarlamış. çalan şarkıların sözlerini bile anlayabiliyorum.. "kardeşim kalkamıyorsan ya hiç alarm kurma yada kalkabileceğin bir alarm kur, herkesi rahatsız etmeye ne hakkın var!!" diye bağırmak geliyor içimden.. bazen de yan bloktaki dairenin evinden gelen tartışma seslerini dinlemek zorunda kalıyoruz. hiç farketmiyor bu sesler sabah çok erken bir saatte de olabiliyor, dün geceki gibi saat bir-bir buçukta da.. bu apartman hayatı zor iş valla..

kafa dengi bir komşu herkese lazım.. çok isterdim ama malesef bizim apartman da komşuluk ilişkileri biraz zayıf, hatta oldukça.. kim gelmiş gitmiş kimsenin umurunda değil.. geçen apartman kapısında bir hanımla karşılaştım. bizim apartmandan bir çocuğa bakıyormuş, annesi işten gelene kadar. çocuğun annesi de yakınıyormuş, apartmanda pek komşuluk yok diye.. neyse.. epey dertliymişim :))
***
erkek kardeşimi okuldaki derneklerden birine şura başkanı seçmişler.. ne zaman gitsek telefonla konuşuyor.. memleketi mi kurtarıyorlar nedir, anlamadım doğrusu.. kendisi aşırı dercede sorumluluk sahibi olduğu için herşey mükemmel olsun ister.. derslere bile girmiyormuş, toplantı vs.den.. oysaki önceden hiç bir dersini aksatmaz bu konuda bize akıl verirdi :) hatta ben ders çalışırken cep telle çok fazla uğraştığımı söyler, çalışırken kapatmamı yada dikkatim dağılmasın diye başka bir odaya koymamı falan tavsiye ederdi :))
***
balıklarımızı günde 3 öğün beslemeye başladık, maşallah canavar gibiler. demekki aç kalıyormuş da ölüyormuş zavallıcıklar :)) oysaki akvaryumculara göre günde bir tane yem yeterdi..
***
buarada mervenin bebek ihtimalleri sitesini denedim, -Allah nasip ederse inşallah- ortada esmer bile yok ama arap zenci karışımı bir bebeğimiz olabilirmiş :))

ı wish you were fish in my dish:)

2008-10-22T21:37:00.002+03:00

ingilizce kursuna başladık mandalinle..
Allah'ım sonuna kadar devam arzusu ver, bitirmeyi nasip et!

"yüksek kızları" olarak mandalinlerde buluştuk, bu sabah.. herşey süperdi..

bakalım bu yazının devamı ne zaman..